تحلیلی بر وضعیت شاخصهای بهداشتی درمانی در شهرستان های استان کرمانشاه با بهرهگیری از مدلهای TOPSIS، AHP و تحلیل خوشهای
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه اصفهان
2 استادیار جغرافیا و برنامهریزی روستایی دانشگاه اصفهان
3 دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه اصفهان
doi
چکیده
امروزه کیفیت و سلامت شرایط زندگی ساکنان شهرها و روستاها به عنوان هدف اصلی سیاستهای برنامهریزی شهری و منطقهای محسوب میشود. همچنین، وضعیت بهداشتی و درمانی جامعه به عنوان مسألهای ضروری و مهم مدنظر برنامهریزان است. هدف از پژوهش حاضر بررسی و تحلیل فضایی شهرستانهای استان کرمانشاه به لحاظ برخورداری از شاخصهای بهداشتی درمانی است. در این پژوهش، که از نوع توصیفی تحلیلی بوده، با بهرهگیری از دادههای سالنامه آماری 1388 استان کرمانشاه، شاخصهای بهداشتی درمانی با مدل TOPSIS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتهاند. همچنین، در این مطالعه برای سطحبندی شهرستانهای استان کرمانشاه از لحاظ شاخصهای بهداشتی درمانی از تقسیمبندی سازمان ملل، که به درجهبندی شاخص توسعه انسانی در سه دسته، توسعه یافته، نیمه توسعهیافته و محروم پرداخته و استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان داد هیچیک از شهرستانهای استان کرمانشاه به لحاظ برخورداری از شاخصهای بهداشتی درمانی، در سطح توسعهیافته قرار ندارد. همچنین، شهرستانهای قصر شیرین و ثلاثوباباجانی به ترتیب با امتیاز نهایی 781/0 و 191/0 برخوردارترین و محرومترین شهرستان استان به لحاظ بهرهمندی از شاخصهای بهداشتی درمانی هستند. نمایش فضایی شهرستانهای مورد مطالعه به لحاظ توسعهیافتگی در شاخصهای بهداشتی درمانی، با استفاده از نرمافزار Arc GIS، نشان داد که فضای توسعه غالب و حاکم بر شهرستانهای استان، فضای توسعه محروم است. نتایج آزمون همبستگی پیرسون حاکی از وجود همبستگی مثبت و معنیداری بین میزان شهرنشینی و برخورداری از شاخصهای بهداشتی درمانی در بین شهرستانهای استان کرمانشاه است.