ارزیابی شاخصهای تنوع گونهای مراتع چهار باغ استان گلستان
نویسندگان
1 استادیار گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه ارومیه، ایران
2 دانشیار پژوهشی، بخش تحقیقات مرتع، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران
doi
10.22092/ijrdr.2021.124162چکیده
این تحقیق بهمنظور مطالعه تغییرات تنوع گونهای در مراتع کوهستانی چهار باغ استان گلستان در پنج سایت با مدیریت متفاوت شامل بدون چرا (قرق)، چرای متوسط (کلید) و بحرانی (حریم روستا، حریم آبشخور و اطراف آغل) انجام شد. با برداشت دادههای پوشش گیاهی، شاخصهای تنوع عددی و پارامتری محاسبه شد. نتایج آنالیز واریانس یکطرفه نشان داد که سایتهای قرق و کلید از لحاظ شاخص تنوع شانون (بهترتیب 6/2 و 1/2) در مقایسه با سایتهای بحرانی در وضعیت بهتری قرار دارند، اما از لحاظ شاخص غنای مارگالف تفاوتی بین سایتها مشاهده نشد. بالاتر قرار گرفتن منحنی درجهبندی تنوع سایت کلید، بیانگر بیشتر بودن تنوع آن نسبت به سایت قرق است. بهطوریکه با برازش مدلهای توزیع فراوانی مشخص شد که سایت قرق و کلید با مدلهای سری لوگ (جوامع پایدار) و سایتهای بحرانی با مدل سری هندسی (جوامع ناپایدار) در سطح 05/0 برازش و ارتباط دارد. رسم منحنی فراوانی- رتبه گونهای نشان داد که سایتهای با چرای زیاد دارای گونههای نادر و غالب با تعداد زیاد است که بیانگر اثر فشار چراست، اما در سایت متوسط و قرق یکنواختی بالایی در عرصه حاکم است. نتایج کلی نشان داد که اعمال چرای متوسط، سبب حفظ تنوع گیاهی شده و قرق اثر چندانی در افزایش تنوع گیاهی مراتع نداشته است که این بر لزوم توجه به اعمال چرای متوسط در عرصه صحه میگذارد. در بین سایتهای بحرانی، سایت حریم روستا در وضعیت بدتری قرار گرفته و پیشنهاد میشود بهدلیل نقش مؤثر اثبات شده چرای متوسط در منطقه، برای احیای سایتهای با شدت چرای بالا بهویژه حریم روستا، شدت چرای دام کاهش یابد. البته کاهش تراکم دام در نقاط بحرانی از طریق افزایش تعداد آبشخورها و محلهای استراحت دام در عرصه از روشهای کمک کننده به کاهش آسیب به تنوع گیاهی سایتهای بحرانی خواهد بود.