نقش مدیریت شهری در ارتقاء کیفیت زندگی شهروندان (مطالعه موردی: منطقه 7 شهر تهران)
نویسندگان
1 استادیار جغرافیا، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد برنامهریزی شهری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
doi
چکیده
بالاترین هدف توسعه و مدیریت شهری، بهبود کیفیت زندگی و خوشبختی شهروندان است؛ حال آنکه کیفیت زندگی مفهومی چند بعدی است و جنبههای مختلفی را در بر میگیرد. کیفیت زندگی بهعنوان یک مفهوم ذهنی مبتنی بر ارزشها و تمایلات فردی در ارتباط با میزان رضایتمندی از زندگی در نظر گرفته شده است. شاخصهای عینی به جنبههای عینی و قابل لمس زندگی شهری مربوط میشوند و در ابعاد مختلف قابل تعریف میباشند. در این پژوهش تلاش میشود ضمن بررسی رابطه، میزان اثر گذاری عملکرد مدیریت شهری (شهرداری)، به کیفیت زندگی از نگاه شهروندان مورد مطالعه قرار گیرد.روش تحقیق توصیفی تحیلی برای گردآوری اطلاعات به روش میدانی (پرسشنامه)، از ساکنان منطقه پرسشگری به عمل آمد.برای تحلیل فرضیات از آزمونهایی نظیر اسپرمن و فریدمن استفاده شده است. نتایج نشان میدهد بین متغیرهای مدیریت شهری و کیفیت زندگی شهروندان با ضریب 0.599 همبستگی مثبت وجود دارد.برای رتبهبندی شاخصهای مدیریت شهری از آزمون فریدمن استفاده شده است.نتایج نشان داد بین شاخصهای مدیریت شهری اختلاف معناداری وجود دارد و خدمات شهری با 2.51دنسبت به سایر شاخصها در رتبه بالاتر قرار دارد.در نهایت راه کارهایی چون ؛ جمع آوری بموقع زباله، توجه به چیدمان مبلمان شهری، بهسازی و نوسازی آسفالت، مناسب سازی معابر برای معلولین و... در منطقه مورد مطالعه پیشنهاد شد.