جداسازی، غربالگری و بررسی صفات محرک رشد گیاهی ریزجانداران مقاوم به کادمیوم و سرب
نویسندگان
1 دانشگاه محقق اردبیلی
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد
3 شیمی و حاصلخیزی
4 بیولوژی خاک- دانشگاه محقق اردبیلی
5 هیئت علمی
doi
چکیده
موفقیت تکنیک گیاهپالایی نه تنها به گیاه، بلکه تا حد زیادی به اثرات متقابل ریشههای گیاه با ریزجانداران ریزوسفری وابسته است. این ریزجانداران به ویژه باکتریهای دارای صفات محرک رشد گیاهی میتوانند با افزایش میزان جذب فلزات سنگین و کمک به استقرار بهتر گیاه، افزایش رشد سیستم ریشهای و در نتیجه افزایش رشد گیاه باعث بهبود کارایی گیاهپالایی شوند. با توجه به نقش مهم جامعه میکروبی خاک در افزایش راندمان پایش خاکهای آلوده با استفاده از گیاهان، این پژوهش با هدف جداسازی، غربالگری، بررسی صفات محرک رشد گیاهی ریزجانداران مقاوم به کادمیوم و سرب و معرفی جدایههای برتر انجام شد. بدینمنظور، نمونههای خاک آلوده به کادمیوم و سرب از نقاط مختلف پالایشگاه نفت شهید تندگویان (واقع در پانزده کیلومتری جنوب شهر تهران) تهیه و پس از اندازهگیری برخی از ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی، ریزجانداران مقاوم به کادمیوم و سرب از آنها جداسازی گردید. در جدایههای جداسازی شده، میزان مقاومت به کادمیوم و سرب تعیین و سپس توانایی جدایههای برتر در تولید فیتوهورمون اکسین، ترشح متابولیتهای محدود کنندهی رشد عوامل بیمارگر و همچنین حلکنندگی تریکلسیم فسفات مورد ارزیابی قرار گرفت. در این پژوهش، 30 ریزجاندار از خاکهای آلوده جداسازی و پس از بررسی شکل ظاهری کلنی، رنگ و حاشیه آن و همچنین سرعت رشد، در نهایت 20 جدایه متفاوت انتخاب گردید. 70 درصد جدایههای مورد مطالعه تا غلظت 8 میلیمولار سرب و کادمیوم رشد خیلی خوبی را در محیط کشت نشان دادند. نتایج حاصل از ارزیابی صفات محرک رشد گیاهی در 10 جدایه برتر از نظر مقاومت به سرب و کادمیوم نشان داد که کلیه این جدایهها توانایی تولید اکسین و حلکنندگی فسفاتهای معدنی نامحلول را داشتند. بیشترین (20/10 میلیگرم در لیتر) و کمترین (64/0 میلیگرم در لیتر) مقدار تولید اکسین به ترتیب مربوط به جدایههای C4 و C2 بود. متوسط حلکنندگی تری کلسیم فسفات توسط جدایهها 91/106 میلیگرم در لیتر بود. 80 درصد جدایهها توانایی یکسانی در تولید سیدروفور داشتند. بیشترین میزان تولید این متابولیت در جدایه C1 با نسبت هاله به کلنی 23/3 مشاهده گردید. از 10 جدایهی مورد مطالعه، سه جدایهی K2، K5 و C8 توانایی بالایی در تولید سیانید هیدروژن، آنزیم پروتئاز و سلولاز داشتند.