مقایسه شاخصهای فاصلهای و کوادراتی در تعیین الگوی پراکنش سه گونه بوتهای (مطالعه موردی: مراتع حومه سنندج)
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد مرتعداری، گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران
2 استادیار، گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران
3 استادیار، گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه کردستان، سنندج، ایران
doi
10.22092/ijrdr.2017.109518چکیده
آگاهی از الگوی پراکنش گیاهان در هر منطقه از مقدمات اندازهگیری پوشش گیاهی است. با تعیین الگوی پراکنش میتوان روشهای مناسبی را برای اندازهگیری خصوصیات کمی گیاهان مانند تراکم و فراوانی انتخاب کرد. به منظور بررسی الگوی پراکنش 3 گونه بوتهای، بخشی از مراتع استان کردستان به عنوان منطقه مطالعاتی انتخاب شد. نمونهبرداری در منطقه مورد مطالعه، به صورت تصادفی-سیستماتیک در امتداد 4 ترانسکت 300 متری انجام شد. نقطه ابتدایی ترانسکت به صورت تصادفی و بقیه آنها (14 نقطه) در امتداد هر کدام از ترانسکتها با فواصل 20 متر از یکدیگر انتخاب شدند. در هر تیپ گیاهی معیارهایی مانند تراکم و فراوانی در داخل پلاتها اندازهگیری شد و در طول ترانسکتها نیز فاصله یک نقطه تصادفی تا نزدیکترین گیاه و نزدیکترین همسایه تعیین شد، همچنین با استفاده از شاخصهای فاصلهای (ابرهارت، هاپکینز، جانسون و زیمر) و شاخصهای کوادراتی (گرین، موریسیتا، استاندارد موریسیتا، کپهای لوید) الگوی پراکنش گونههایAcantholimonbracteatum، AstragalusgossypinusوAcanthophyllummucronatum تعیینشد. نتایج تجزیه و تحلیل دادهها نشان داد که شاخصهای فاصلهای نسبت به شاخصهای کوادراتی از دقت بیشتر و عملکرد یکسانی برخوردار هستند.