تاثیر تنش آب شور و تیمار ملاتونین بر گلدهی و برخی صفات مورفوفیزیولوژیک گیاه بنفشه (Viloa× wittrockiana)
نویسندگان
1 گروه علوم باغبانی، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
2 دانشجوی دکتری علوم باغبانی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
3 گروه باغبانی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، مازندران.
doi
چکیده
بنفشه گیاه زینتی یکساله با گلهای زیبا و معطر کاربرد فراوانی در فضای سبز شهری دارد. با توجه به اینکه ملاتونین دارای ظرفیت آنتیاکسیدانی بالایی است، این پژوهش با هدف بررسی نقش ملاتونین در کاهش تنش شوری در گیاه بنفشه انجام شد. فاکتورها شامل ملاتونین در سه سطح (صفر،۵۰ و ۱۰۰ میکرومولار) و تنش شوری در چهار سطح (صفر،۶۰،۳۰ و۹۰ میلیمولار) بود. طبق نتایج بهدست آمده بیشترین ارتفاع گیاه در تیمار 100 میکرومولار ملاتونین با افزایش 07/16 درصدی نسبت به شاهد بدون تنش شوری مشاهده شد. بیشترین تعداد گل در گیاهان تیمار شده با ملاتونین 100 میکرومولار تحت شوری صفر، 30 و 60 میلیمولار مشاهده شد که نسبت به شاهد 50 درصد افزایش تعداد گل نشان دادند. بیشترین حجم ریشه در گیاهان تیمار شده با ملاتونین 100 میکرومولار تحت شوری 30 میلیمولار ثبت شد. کمترین درصد محتوای نسبی آب گیاه، در شوری 90 بدون کاربرد ملاتونین بهدست آمد. نشت یونی در تیمار شوری با افزایش میزان غلظت نمک افزایش یافت. بیشترین غلظت یون سدیم در بافت گیاه در تیمار شوری 60 میلیمولار بدون کاربرد ملاتونین و کمترین تجمع سدیم در تیمار بدون شوری مشاهده شد. بیشترین غلظت عنصر پتاسیم در شوری در 50 میکرومولار ملاتونین تحت شوری 30 میلی مولار ثبت شد. با توجه به نتایج بهدست آمده کاربرد ملاتونین برای کاهش آسیب به گیاه بنفشه در شرایط تنش شوری پیشنهاد میشود. کاربرد ملاتونین در شوری 30 و 60 میلیمولار در مقایسه با شوری 90 میلیمولار بهتر عمل کرد و تواست صفات رشدی و فیزیولوژیکی را بهبود دهد. بنابراین بر اساس نتایج بهدستآمده استفاده از ملاتونین 50 و 100 میکرومولار برای گیاه بنفشه در شرایط تنش شوری بویژه در شوری 30 و 60 میلیمولار قابل توصیه است.