ارزیابی شاخصهای اقلیمی و روند کلی تغییرات اقلیم؛ مطالعه موردی ایستگاه سینوپتیک شیراز.
نویسندگان
1 ستادیارگروه تولیدات گیاهی و گیاهان دارویی دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربت حیدریه، تربت حیدریه،
2 استادیار، گروه مهندسی آب، دانشگاه فسا، شهر فسا، ایران.
3 شجوی کارشناسی ارشد عمران آب و سازه هیدرولیکی، دانشکده مهندسی آب، دانشگاه شهید چمران، اهواز،
4 استادیار، گروه مهندسی منابع طبیعی (مرتع و آبخیزداری)، دانشگاه فسا، شهر فسا، ایران
doi
چکیده
وقوع خشکسالیهای پیدرپی در اکثر نقاط دنیا سبب دگرگونی چهره زمین شدهاست. لذا بررسی دقیق میزان تغییرات شاخصهای اقلیمی و تأثیر آنها بر محیطزیست و منابع آبی در هر نقطه از کرهخاکی امری اجتنابناپذیر است. در این پژوهش تغییرات بارشی و دمایی ایجاد شده در ایستگاه سینوپتیک شیراز در بازه 1392-1363 بررسی گردید. بدینمنظور شاخصهای خشکسالی SPI، PNPI، DI، SIAPو RAIدر مقیاس سالانه محاسبه و رژیمهای مختلف بارشی شیراز بر اساس آنها دستهبندی گردید. بر این اساس بیشترین شباهت بین شاخصSIAP با شاخصهای DI و RAI و کمترین میزان شباهت بین شاخصهای SPI و RAI بر اساس پایش شرایط مختلف خشکسالی و ترسالی بهدست آمد. همچنین بررسی روند تغییرات پارامترهای مختلف نشان داد طی دهه اخیر روند تغییرات بارش کل سالانه، حداکثر شدت بارش و حداقل دما منفی بوده و میزان میانگین بارش حدود 50 میلیمتر نسبت به دهههای گذشته کاهش یافته است، شدت حداکثر بارش روزانه 20 درصد و میانگین حداقل مطلق دما حدود 2 درجه کاهش یافته است. روند تغییرات حداکثر مطلق دما و تعداد روزهای یخبندان مثبت بوده و اختلاف حداقل و حداکثر دما افزایش یافته است. میزان افزایش میانگین ده ساله حداکثر مطلق دما حدود 6/0 درجه سانتیگراد بوده و تعداد روزهای یخبندان افزایش چشمگیری داشتهاست.