مشتقات سلولز بهعنوان فیلم و پوشش خوراکی؛ ویژگیها و تأثیر بر کیفیت و ماندگاری فرآوردههای دام، طیور و آبزیان
نویسندگان
1 گروه کشاورزی، واحد سوادکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، سوادکوه، ایران
doi
10.52547/fsct.18.121.28چکیده
کاهش مخاطرات زیستمحیطی ناشی از بکارگیری پلیمرهای سنتزی، موجب تنوع و توسعه فنآوریهای نوین جهت بستهبندی محصولات مستعد فساد از جمله فرآوردههای دام، طیور و آبزیان شده است. از پلیمرهای طبیعی بهصورت فیلم یا پوشش خوراکی میتوان جهت تولید بستهبندیهای زیست تخریبپذیر استفاده کرد. مشتقات سلولز شامل متیل سلولز، هیدروکسیپروپیل سلولز، هیدروکسیپروپیلمتیل سلولز و کربوکسیمتیل سلولز، از جمله محبوبترین هیدروکلوئیدهای پلیساکاریدی مورد استفاده در تولید فیلم و پوششهای خوراکی هستند. خواص حسی، تغذیهای و عملکردی فیلم و پوششهای خوراکی را میتوان با مواد و روشهای مختلف اصلاح کرد. همچنین ترکیبات فعال مختلف برای بهبود کیفیت، پایداری و ایمنی غذاهای بستهبندی شده در محلول تشکیل دهنده فیلم و پوشش قرار میگیرند. لذا هنگام استفاده از فیلمها و پوششهای خوراکی، لازم است که هم خواص فیزیکی مواد زیستپلیمر و هم ویژگیهای عملکردی آنها در نظر گرفته شوند. از مشتقات سلولز در بستهبندی فرآوردههای دامی شامل گوشت خام دام، ماکیان و انواع آبزیان، فرآوردههای گوشتی حاصل از آنها و تخممرغ در قالب فیلم و پوششهای خوراکی ساده، مرکب و فعال بهمنظور حفظ کیفیت و افزایش ماندگاری استفاده شده است. جهت توسعه بکارگیری بستهبندیهای زیستی، باید ملاحظات حقوقی، اقتصادی، فرهنگی و بازاریابی مد نظر قرار گیرد.