بررسی راهکارهای آبشویی در سیستم آبیاری موضعی پسته با رویکرد استفاده پایدار از منابع آب شور (مطالعه موردی دشت قزوین)
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم و مهندسی آب دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره).
2 استادیار گروه مهندسی آب، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین،
3 دکتری، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
4 دانشیار، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین
doi
چکیده
با توسعه آبیاری موضعی در مناطق خشک و نیمهخشک، خاک بیشتر در معرض شورشدن قرار میگیرد. تجمع شوری در خاک، طی سالیان متوالی میتواند به کاهش محصول، از بین رفتن گیاهان و حتی غیرقابلکشت شدن خاک بینجامد. در این مطالعه روش آبشویی غرقابی و روش آبشویی قطرهای (نواری) در یک باغ پسته مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان داد در روش قطرهای نسبت به روش غرقابی، مقدار آب آبشویی بکاربرده شده در آبشویی اول 7/62 % و در کل 7/26 % کاهش یافت. در روش آبشویی غرقابی کل سطح مزرعه آبشویی میشود، درحالیکه در روش قطرهای آب بهطور مستقیم در مناطق تجمع املاح بهکار میرود که باعث صرفهجویی میشود. همچنین ضریب یکنواختی توزیع شوری در روش قطرهای 7 درصد و در روش غرقابی 3 درصد نسبت به قبل از آبشویی افزایش یافت. در روش قطرهای فقط با یک مرحله آبشویی میتوان بیلان جرم نمک اضافه شده در اثر آبیاری را خارج نمود، درحالیکه در روش غرقابی جرم نمک آبشویی شده کمتر از جرم نمک اضافه شده است. برای آبشویی باغات با آبیاری موضعی توصیه میشود بیشتر آب آبشویی به مناطق تجمع املاح اعمال شود و برای بهبود اثربخشی مدیریت املاح از آبشویی با نرخ کم و بهصورت متناوب استفاده گردد.
