بررسی توزیع شوری در ناحیه ریشه درختان پسته در روشهای آبیاری سطحی، بابلر و قطرهای
نویسندگان
1 مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج- ایران
2 مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج- ایران
doi
چکیده
این تحقیق با هدف بررسی اثرات روشهای آبیاری سطحی، بابلر و قطرهای بر توزیع شوری در اطراف درختان پسته تحت مدیریت باغدار در خاکی با بافت لوم رسی شنی انجام شده است. روشهای آبیاری مذکور در قالب طرح کرتهای دو بار خرد شده بعنوان کرت اصلی، فاصله اندازهگیری شوری خاک از ردیف درختان در چهار سطح (5/0، 1، 2 و 5/3 متر) در کرت فرعی و عمق اندازهگیری شوری خاک در چهار سطح (0تا 30، 30 تا 60، 60 تا 90 و 90 تا 120 سانتیمتر) در کرت فرعی فرعی در نظر گرفته شدند و اندازهگیریها طی دو سال زراعی انجام گردید. میزان آب کاربردی در روشهای آبیاری نواری، قطرهای و بابلر به ترتیب 8150، 5060 و 6390 متر مکعب بر هکتار بدست آمد. اثر روشهای آبیاری و فواصل از درخت در شوری خاک در سطح 1% معنی دار شد و نشان داد که میزان شوری خاک در روشهای آبیاری متفاوت، و آبیاری قطرهای نسبت به سایر روشها برتری دارد. نتایج توزیع شوری خاک در فواصل مختلف از ردیف درختان نیز اختلاف معنیداری را نشان داد و بیانگر آن است که با افزایش فاصله از ردیف درختان، شوری خاک نیز افزایش یافته است. تجمع املاح در روش آبیاری قطرهای در حاشیه محیط خیس شده و از فاصله 70 تا 80 سانتیمتری از ردیف درختان، در لایه سطحی خاک شروع شد. نتایج نشان داد که روش آبیاری قطرهای با کاهش 38 درصد آب آبیاری، روشی مناسب برای آبیاری باغات پسته است و در صورتی که بدرستی طراحی، اجرا و بهرهبرداری شود و پایداری خاک مد نظر قرار گیرد، جایگزین مناسبی برای روش آبیاری سطحی مرسوم است. در مناطقی که آب آبیاری از کیفیت خوبی برخوردار نبوده و بارش سالیانه توان آبشویی خاک را ندارد، برای حفظ و پایداری خاک، باید آبشویی سالیانه خاک با استفاده از روش آبیاری سطحی انجام شود.