فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این مطالعه به بررسی تاثیر آب زیرزمینی کم عمق و شور بر عملکرد و پارامترهای گیاهی کینوا رقم تیتیکاکا، در محیط گلخانه در دو سال زراعی 1397 و 1398پرداخته شد. آزمایش در قالب طرح فاکتوریل بلوک‌های کامل تصادفی با 3 تکرار انجام شد. تیمارهای اعمال شده شامل سطوح ایستابی کم عمق (با اعماق 6/0، 8/0 و 1/1 متر) و شور (با سطوح شوری 1، 2، 6 و 10 دسی زیمنس بر متر از نمک Nacl) بود. نتایج نشان داد با افزایش شوری آب از 1 تا 10 دسی زیمنس بر متر و با افزایش عمق سطح ایستابی میزان آب زیر زمینی مورد استفاده، درصد مشارکت آب زیر زمینی و مشارکت آب زیر زمینی به طور معنی‌داری کاهش یافت. درصد مشارکت آب زیرزمینی برای سطوح مختلف شوری 1، 2،6 و 10 دسی زیمنس بر متر در عمق‌های سطح ایستابی 6/0، 8/0 و 1/1 متر به ترتیب (12/71، 51/55، 43/37)، (68/66، 21/51، 84/35)، (1397/60، 92/46، 57/32) و (93/56، 03/43 و 15/30) حاصل شد. افزایش شوری موجب کاهش عملکرد بیولوژیک و عملکرد دانه و افزایش عمق سطح ایستابی سبب افزایش عملکرد بیولوژیک و عملکرد دانه گردید. نتایج کلی پژوهش نشان داد در هیچ‌کدام از تیمارها، نیاز آبی گیاه به صورت صددرصدی در هیچ روزی توسط آب زیرزمینی تامین نشده و همواره بخشی از نیاز آبی گیاه در طول دوره رشد از طریق آبیاری تامین گردیده است. همچنین می‌توان گفت که استفاده از منابع آبی زیرزمینی کم عمق و شور (شوری کمتر از 2 دسی زیمنس بر متر) به منظور رفع نیاز آبی گیاه کینوا می‌تواند سبب کاهش میزان آبیاری و کمک به تبخیر و تعرق گیاه گردد.