اثر رویکلراید بر رفتارهای اضطرابی و افسردگی موشهای صحرایی اواریکتومی شده در دوره قبل از بلوغ
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه زیست شناسی دانشکده علوم دانشگاه شهید چمران اهواز
2 استادیار، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهید چمران اهواز
3 دانشیار، گروه فیزیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهیدچمران اهواز
4 استاد، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم ، دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
چکیده
در تحقیقات قبلی نشان داده شده که رویکلراید اثر ضد اضطرابی متفاوتی در موشهای نر و ماده گنادکتومی شده بعد از بلوغ دارد. لذا این تحقیق به بررسی اثر رویکلراید بر اضطراب و افسردگی در موشهای بالغ اواریکتومی شده قبل از بلوغ پرداخته است. در این آزمایش 50 سر موش ماده در روز 22-21 پس از تولد اواریکتومی شدند و در روز 75 پس از تولد، نیم ساعت قبل از تست اضطراب(دستگاه ماز بعلاوه مرتفع) و تست افسردگی(آزمون شنای اجباری) رویکلراید 0، 5، 10، 20 میلیگرم/کیلوگرم به صورت درون صفاقی دریافت کردند. اواریکتومی درصد زمان حضور در بازوی باز را بطور معنیداری در گروه اواریکتومی شده نسبت به گروه شاهد آن کاهش داد(p<0.05). افزایش معنیداری در درصد تعداد ورود به بازوی باز بین گروه اواریکتومی0 میلیگرم/کیلوگرم و گروه دریافت کننده رویکلراید 5 میلیگرم/ کیلوگرم مشاهده شد(p<0.05). گروه اواریکتومی از نظر تأخیر در توقف اولیه و زمان بیتحرکی کل نسبت به گروه شاهد آن اختلاف معنیداری نداشت. کاهش معنیداری از نظر تاخیر در توقف اولیه بین گروه اواریکتومی 0 میلیگرم/ کیلوگرم و رویکلراید10 و 20 میلیگرم/ کیلوگرم وجود دارد p<0.05)). همچنین بین گروههای ذکر شده از نظر زمان بیتحرکی کل افزایش معنیداری نسبت به گروه اواریکتومی 0 میلیگرم/ کیلوگرم مشاهده گردید(0.05.>p، 0.01.>p). یافتههای این تحقیق نشان میدهند که اواریکتومی میزان اضطراب را افزایش میدهد اما این افزایش اضطراب با افسردگی همراه نیست. تزریق رویکلراید اثر ضد اضطرابی و افسردگی را نشان داد. بنابراین به نظر میرسد رویکلراید تاثیر متفاوتی بر رفتار افسردگی اواریکتومی شدههای قبل و بعد از بلوغ داشته باشد.