تاثیر میدان مغناطیسی بر الگوی توزیع آب شور تحت زمان در آبیاری قطره ای

نویسندگان

1 گروه مهندسی آب. دانشگاه شهید باهنر کرمان. کرمان

2 گروه مهندسی آب، دانشگاه شهید باهنر کرمان. کرمان

3 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی. دانشگاه شهید باهنر کرمان

4 بخش مهندسی آب، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

doi
چکیده

در پژوهش حاضر تاثیر اعمال میدان مغناطیسی بر ابعاد الگوی توزیع رطوبت در خاک در شرایط کاربرد آب شور در سیستم آبیاری قطره‌ای بررسی شد. بدین منظور ابتدا یک مدل فیزیکی در آزمایشگاه آبیاری دانشگاه شهید باهنر کرمان (سال 1400) ساخته شد و آزمایش‌‌ها در قالب طرح اسپلیت پلات بر پایه زمان با پنج سطح میدان مغناطیسی (9400، 7600، 5600 ، 3600 ،1500 MF= گوس در مقایسه با نمونه شاهد) و پنج سطح شوری (12، 9، 6 ، 3، 5/1 S= دسی‌زیمنس بر متر) با سه تکرار بر روی سه بافت خاک رسی شنی، لومی رسی شنی و شنی لومی انجام شد و صفات حداکثر قطر سطح ، عمق ، قطر و عمق نظیر قطر دایره عظیمه الگوی توزیع رطوبت در 10 بازه‌‌ زمانی 30 دقیقه ثبت و بررسی شد. تجزیه و تحلیل مقادیر ثبت‌شده نشان داد که در بازه‌‌های زمانی نیم ساعته، اثر سه طرفه مغناطیس×‌ شوری× زمان بر صفات عمق، حداکثر قطر سطح و قطر دایره عظیمه الگوی توزیع رطوبت در هر سه بافت در سطح 1درصد معنی‌‌دار شد. نتایج بدست آمده نشان داد که شوری باعث کاهش صفات و اعمال میدان مغناطیسی باعث تعدیل اثر شوری (در سطوح پایین) و بهبود صفات در مقایسه با تیمار شاهد شد. به‌طوری‌که بیشترین گسترش عمق الگوی توزیع رطوبت در30 دقیقه اول در بافت شنی لومی (5/25 سانتیمتر) تحت تیمار MF9400S9 مشاهده شد که نسبت به حداکثر مقدار ثبت شده در بافت رسی شنی و لومی رسی شنی به ترتیب 72/39 و 20 درصد افزایش داشت. همچنین حداکثر قطر سطح و قطر دایره عظیمه الگوی توزیع رطوبت در 30 دقیقه اول در بافت رسی شنی (به ترتیب به مقدار 75/46 و 5/55 سانتیمتر) تحت تیمار MF9400S3 مشاهده شد که نسبت به حداکثر مقدار مشاهده شده در بافت شنی لومی و در بافت لومی رسی شنی افزایش داشت.