ارزیابی مدلهای ایزوترم جذب فروندلیچ و لانگمویر برای جاذب پوسته‌برنج در تصفیه شوری آب

نویسندگان

1 گروه مهندسی آبیاری و آبادانی دانشگاه تهران.

2 گروه مهندسی آبیاری و آبادانی دانشگاه تهران

doi
چکیده

منابع آب با کیفیت محدود است.کاربرد جاذب‌های زیستی در کاهش شوری آب روشی نو و مناسب محیط زیست است. هدف از مقاله حاضر تعیین مقدار حذف شوری توسط جاذب پوسته‌برنج و برآورد مقدار جذب توسط مدل‌های ایزوترم جذبی فروندلیچ و لانگمویر وارزیابی آنها می‌باشد. در این مطالعه از یک مخزن (بخشی از مدل فیزیکی) به ارتفاع تقریباً 50 سانتیمتر و قطر 20 سانتیمتر معین شد و از ارتفاع مخزن به دو قسمت تقسیم شد و در مرکز محل استقرار جاذب مورد مطالعه با ضخامت مشخص 8 سانتیمتر در نظر گرفته شد در دو سوی لایه جاذب چه به سمت بالا(سطح مخزن) و چه به سمت پایین( کف مخزن) به صورت قرینه یکدیگر لایه‌های شن با دانه‌بندی 3/0، 6/0 و 1 سانتیمتر هر کدام به ارتفاع 5 سانتیمتر قرار داده شدند. تیمارهای کیفیت آب شامل کلسیم و منیزیم، سدیم و کلر(شوری) در چهار غلظت شوری 2/0، 5/0، 7/0 و 1 دسی زیمنس بر متر از جاذب پوسته برنج عبور داده شد و میزان جذب کاتیون‌ها و آنیون‌ها توسط جاذب اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که برای غلظت‌های مختلف، جذب در ابتدا بسیار بالاست و به مرور زمان کاهش پیدا می‌کند. زمان تعادل برای پارامترهای کیفی کلسیم و منیزیم، سدیم و کلر بین 60 تا 90 دقیقه در دمای آب 25 درجه سانتیگراد و اسیدیته 4/7 بدست آمده است. نتایج نشان داد که بطور متوسط درصد بالایی از کاتیون‌های کلسیم و منیزیم و سدیم آب (حدود50-60درصد) توسط پوسته برنج جذب شده‌اند. نتایج مدل ایزوترم جذب نشان داد که مدل ایزوترم جذب مدل فروندلیچ نسبت به مدل لانگمویر برآورد بهتری(ده تا 15درصد) دارد.