فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این تحقیق با هدف بررسی اثرات شوری و بیوچار در شرایط کم‌آبیاری بر گیاه کینوا انجام شد. آزمایش در شرایط گلخانه به‌صورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار انجام گرفت. تیمارها شامل سه تیمار آب آبیاری (60، 80 و 100 درصد نیاز آبی گیاه )، سه تیمار بیوچار (صفر، 2 و 4 درصد وزنی خاک گلدان ) و سه تیمار کیفیت آب (1، 4 و 7 دسی زیمنس بر متر) بود. از زمان کاشت تا زمان استقرار گیاهچه، تمام گلدان‌ها به صورت کامل و با آب شیرین و تا حد ظرفیت زراعی آبیاری شد. سپس گلدان‌ها به‌صورت یک روز در میان توزین شده و در هر سطح بیوچار و شوری، کمبود آب تا حد رطوبت براساس تغییرات وزن گلدان محاسبه شد. در پایان فصل کشت، برداشت دانه از سنبله انجام شد. پارامترهای شاخص سطح برگ، وزن سنبله، عملکرد دانه، بهره‌وری مصرف آب و درصد پروتئین دانه در هر گلدان به‌دقت اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد اثرات سطوح آب آبیاری، بیوچار و شوری در سطح احتمال یک و پنج درصد بر پارامترهای اندازه‌گیری شده معنی‌دار بود. با کاهش آب آبیاری مقدار پارامترهای کمی و عملکرد گیاه کاهش یافت. بیشترین مقدار پارامترها از تیمار 100 درصد مقدار آب آبیاری حاصل شد که از این نظر با تیمار 80 درصد آب آبیاری معنی‌دار نبود. استفاده از بیوچار تا سطح 2 درصد وزنی خاک باعث افزایش پارامترها شد. کاربرد بیوچار در سطح 2 و 4 درصد وزنی به‌ترتیب 5/23 و 08/12 پروتئین دانه را نسبت به تیمار شاهد افزایش داد. با توجه به اینکه تفاوت معنی‌داری از نظر عملکرد بین تیمار شوری 2 و 4 دسی زیمنس بر متر مشاهده نشد و درصد پروتئین دانه در شوری 4 دسی زیمنس بیشتر از 2 دسی زیمنس بود، می‌توان از آب با شوری 4 دسی زیمنس برای آبیاری کینوا استفاده کرد.