رسانه های جمعی و منفعت عمومی: سازوکارهای رسانه ای در کاهش نابرابری های توسعه انسانی
نویسندگان
1 دکتری مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 استاد گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22054/spsa.2026.90982.1118چکیده
نابرابریهای توسعه انسانی یکی از موانع اصلی جوامع کنونی در مسیر تأمین منافع عمومی و تحقق عدالت اجتماعی است. این نابرابریها عمدتاً ماحصل نبود فرصتهای برابر در کسب قابلیتهای اساسی در زمینههای آموزش، سلامت و درآمد برای همه افراد جامعه است. اهمیت این نابرابریها از آن جهت است که گسترش آن موجب افزایش فقر، تضعیف انسجام داخلی و در نهایت شکلگیری نارضایتی و تنشهای اجتماعی خواهد شد. در این میان، با وجود تغییر و تحولات گسترده حوزه رسانه، رسانههای جمعی و بهویژه رادیو و تلویزیون همچنان ظرفیت زیادی برای تأمین منافع عمومی از طریق ارائه محتوای مناسب برای ایجاد قابلیتهای اساسی و کاهش نابرابریهای انسانی دارند. لذا، پژوهش حاضر به عنوان یک پژوهش کیفی با هدف شناسائی ساز و کارهای رسانهای صدا و سیما برای کاهش نابرابریهای توسعه انسانی در ایران صورت گرفته است. استراتژی پژوهش، دادهبنیاد بوده و جامعه پژوهشی آن شامل خبرگان دانشگاهی و اجرائی حوزههای رسانه و مدیریت دولتی بودند که احاطه لازم به موضوعات توسعه را نیز داشتند. شیوه نمونهگیری در این تحقیق، نمونهگیری نظری بوده و از مصاحبه نیمهساختاریافته برای جمعآوری دادهها استفاده شده است. یافتههای این پژوهش، پنج ساز و کار اعتمادسازی، مدیریت تولید پیام، مدیریت پخش پیام، مدیریت منابع سازمانی و تقویت همکاریهای نهادی را به عنوان ساز و کارهای اصلی رسانه جمعی صدا و سیما برای کاهش نابرابریهای توسعه انسانی در ایران شناسائی نمود.