بررسی اثر کاربرد کودهای زیستی بر پتانسیل عملکرد و اجزای عملکرد ارقام گلرنگ (Cartahamus tinctorius L.) تحت رژیمهای مختلف آبیاری
نویسندگان
1 زراعت و عضو باشگاه پژوهشگران جوان، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه شهید باهنر، کرمان
2 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران
doi
چکیده
در این مطالعه اثر کودهای زیستی بر پتانسیل عملکرد و خصوصیات زراعی ارقام گلرنگ، تحت رژیمهای آبیاری مختلف، ارزیابی گردید. طرح آزمایشی بهصورت اسپلیت پلات فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی و سه تکرار در سال زراعی 90-1389 در کرمان اجرا شد. دور آبیاری در سه سطح شامل 5 روز، 10 روز و 15 روز بهعنوان فاکتور اصلی اعمال شد و کودهای زیستی در دو سطح شاهد و باکتریهای Azotobacter sp؛ و Azosprillum sp. +کود فسفاته بارور 2 و همچنین سه رقم گلدشت، لاین Mex. 22-191 و سینا بهصورت فاکتوریل در کرتهای فرعی قرار گرفتند و صفات مختلف زراعی اندازهگیری شدند. نتایج نشان داد رژیمهای آبیاری تأثیر معنیداری بر همه صفات بهجز شاخص برداشت داشت، تأخیر در آبیاری از پنج روز به 15 روز عملکرد دانه را بهاندازه 33% کاهش داد، همچنین کاربرد کودهای زیستی تأثیر معنیداری بر همه صفات بهجز تعداد دانه در طبق و شاخص برداشت داشت. دربین ارقام در تمام صفات اندازهگیری شده بهجز شاخص برداشت تفاوت معنیداری وجود داشت که بیانگر تنوع بالا در بین آنهاست، در حالیکه اثر متقابل آبیاری در رقم معنیدار نگردید که بیانگر پاسخ یکسان ارقام به رژیمهای آبیاری مختلف است. اثر متقابل آبیاری×کود×رقم تنها برای تعداد طبق در بوته و وزن هزاردانه و اثر متقابل کود×رقم برای عملکرد بیولوژیک و دانه معنیدار گردید. با کاربرد کود عملکرد ارقام نیز در مقایسه با شاهد، افزایش یافت. براساس نتایج بهدست آمده بیشترین میانگین عملکرد دانه از لاین Mex. 22-191 در شرایط کاربرد کودهای زیستی حاصل شد.