بررسی خطرپذیری نیترات در اندام های خوراکی برخی محصولات کشاورزی استان اصفهان

نویسندگان

1 استاد بازنشسته دانشگاه تربیت مدرس

2 استاد دانشگاه صنعتی اصفهان

3 دانشجوی دکتری شیمی و حاصلخیزی خاک دانشگاه تربیت مدرس

doi
چکیده

نیترات (NO3-) به عنوان یک منبع غذایی برای رشد گیاهان ضروری است اما مقادیر زیاد آن در رژیم غذایی انسان با امکان ابتلا به بیماری­های جدی مانند سرطان­های گوارشی و متهموگلوبینمیا در نوزادان در ارتباط است. سبزیجات منبع اصلی نیترات هستند به­طوری­که 80 درصد متوسط جذب روزانه نیترات را تشکیل می­دهند و یکی از دلایل اصلی وجود نیترات مازاد در سبزیجات، مصرف بیش از اندازه کودهای نیتروژنی و استمرار در مصرف نامتعادل کودهای شیمیایی نیتروژن است. با توجه به نگرانی­های جدی درباره امکان آلودگی محصولات کشاورزی مختلف به نیترات، این مطالعه با هدف بررسی انباشتگی نیترات در اندام خوراکی تعدادی از محصولات کشاورزی غالب شهرستان­های استان اصفهان و مقایسه آن با حد بحرانی غلظت نیترات در این محصولات انجام شد. محصولات کشاورزی غالب استان شامل سیب­زمینی (Solanum tuberosum) محصول پرمصرف غذایی و خیار (Cucumis sativus) محصول پرمصرف خام­خواری که در فصل سرد سال امکان انباشتگی نیترات محتمل­تر است، از گلخانه­ها و مزارع کشاورزان پیشرو جمع­آوری شد. سپس نمونه مرکب تهیه و غلظت نیترات نمونه­ها با استفاده از روش دی­آزو تعیین شد. براساس سرانه مصرف این محصولات توسط ساکنین استان اصفهان، نقشه پهنه­بندی خطرپذیری نیترات برای گروه سنی کودکان و بزرگسالان ترسیم شد. نتایج نشان داد میانگین غلظت نیترات در خیار و سیب­زمینی در تمام شهرستان­های مورد بررسی کم­تر از حد مجاز نیترات بود. نقشه­های پهنه­بندی خطرپذیری نیترات در استان اصفهان نشان داد که در تمام مناطق این نسبت کمتر از 1 (بیشینه 051/0 و 02/0 به­ترتیب برای سیب­زمینی و خیار) بود، لذا از لحاظ نیترات اندام­های خوراکی کیفیت سلامت محصولات کشاورزی مورد مطالعه در شرایط مطلوب قرار داشت. با این حال پایش مستمر محصولات کشاورزی جهت اطمینان از کیفیت سلامت آن ضروری است.