ارزیابی روش های محاسبه منحنی دبی-اشل بر اساس روابط مقاومت فرم بستر در ایستگاه هیدرومتری آبلو نکارود مازندران
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم و مهندسی آب، واحد قائم شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم شهر، ایران
doi
چکیده
در ایستگاههای هیدرومتری عمدتاً به دلیل مشکل اندازهگیری دبی در شرایط وقوع سیلاب، منحنی دبی - اشل از رویدادههای اندازهگیری شده مربوط به شرایط غیر سیلابی استخراج میگردد و برای شرایط سیلابی برونیابی میشود. استفاده از منحنی دبی- اشل برونیابی شده برای محاسبه سیلاب ممکن است مقادیر کمتر یا بیشتری را تخمین بزند. علت این موضوع این است که در شرایط جریان سیلابی ممکن است نوع فرم بستر تشکیلشده تغییر یابد و باعث تغییر مقاومت در برابر جریان گردد. بنابراین بهمنظور پیشبینی بهتر منحنی دبی – اشل لازم است از روابطی استفاده شود که در آنها مقاومت فرم بستر در نظر گرفته شود. در این تحقیق از روشهای انیشتین - بارباروسا، شن، وایت، انگلوند و براونلی برای تکمیل قسمت انتهایی منحنی دبی - اشل حاصل از اندازهگیری در ایستگاه هیدرومتری آبلو واقع بر رودخانه نکارود و یا ساخت منحنی دبی - اشل در ایستگاه مذکور استفاده گردید. پس از برداشت دادههای موردنیاز شامل مقاطع عرضی، دبی اندازه-گیری شده و اشل متناظر با آن و همچنین منحنی دانهبندی مواد بستر در این ایستگاه و محاسبه دبی - اشل متناظر با آن توسط روشهای ذکرشده در سال آبی 1401-1400، مقایسههای آماری مختلف بین دبیهای محاسباتی و اندازهگیری شده متناظر انجام گردید. نتایج نشان داد روش انیشتین - بارباروسا دارای کمترین مقدار متوسط خطای مطلق 6.9 و متوسط جذر مربعات خطا 2.7 نسبت به سایر روشها است.