بهینهسازی ارزیابی پتروفیزیکی با بهرهگیری از ضریب سیمانشدگی متغیر جهت شناسایی زونهای مخزنی در یکی از میادین حوضه زاگرس
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی نفت، دانشکده مهندسی نفت و زمین انرژی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
2 استادیار، دانشکده مهندسی نفت و گاز، دانشگاه صنعتی تبریز، تبریز، ایران
3 استاد، گروه مهندسی نفت، دانشکده مهندسی نفت و زمین انرژی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
4 استاد، گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
چکیده
شناسایی زونهای تولیدی هیدروکربنی بهعنوان هدف اصلی پروژههای اکتشافی و تولیدی، نیازمند تحلیل دقیق دادههای پتروفیزیکی است. یکی از پارامترهای مهم در ارزیابی پتروفیزیکی، ضریب سیمانشدگی است که از آن جهت محاسبه اشباع آب (مانند معادلات آرچی و اندونزی) استفاده میشود. این ضریب، اثر سیمانشدگی و فشردگی را بر تخلخل مشخص کرده و در سنگهای کربناته وابسته به نوع حفرات است. تغییرات جزئی این پارامتر میتواند برآوردهای اشباع سیال را تحت تأثیر قرار داده و شناسایی دقیق زونهای تولیدی را با چالش روبرو سازد. هدف این مطالعه، بررسی اثر استفاده از مقادیر متغیر ضریب سیمانشدگی بجای مقادیر ثابت بر نتایج تحلیل پتروفیزیکی از طریق نرمافزار ژئولاگ (مدلسازی مولتیمین) است. برای انجام این مهم، مقادیر نگاره تخلخل مؤثر خروجی نرمافزار در رابطه بورای (۱۹۸۷) اعمال و مقادیر ضریب سیمانشدگی بهصورت متغیر و عمقی محاسبه و با مقادیر ثابت متداول مقایسه شد. نتایج نشان داد که مقادیر اشباع آب حاصل از دو روش متفاوت بوده (اختلاف ۱ تا ۹ درصد) و بر همین اساس، ضخامت زونهای تولیدی و موقعیت مرز آب - نفت، تغییر مییابد. ضمناً، مقایسه زونهای مخزنی شناساییشده، دقت بالاتر مدل مبتنی بر ضریب سیمانشدگی متغیر را آشکار نمود. زون اصلی مخزنی در چاه مورد مطالعه در بخشهای ۳ و ۴ سازند سروک واقع شده است و از تخلخل و اشباع هیدروکربن مناسبی برخوردار است. درنهایت، نتایج این مطالعه مشخص نمود که سنجش دقیق مقادیر اشباع سیالات براساس ضریب سیمانشدگی متغیر منجر به شناسایی دقیقتر زونهای مخزنی و موقعیت سطوح سیالات شده و در نتیجه، خطای تخمینهای حجمی را کاهش میدهد.