فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

افزایش آلاینده‌های زیست‌محیطی و گازهای گلخانه‌ای و همچنین زیاد بودن مصرف انرژی در ساخت روسازی به روش آسفالت داغ ( HMA ) ، از مشکلات این نوع روسازی می‌باشد که به دنبال آن فنّاوری آسفالت گرم ( WMA ) جهت کاهش این مشکلات معرفی و مورد استفاده قرار گرفت. این فنّاوری نو، علی‌رغم کاهش مشکلات زیست‌محیطی و کاهش سوخت مصرفی، دچار ضعف عمده خرابی رطوبتی در مخلوط­های آسفالت گرم می‌باشد. در این پژوهش، مخلوط‌های ­آسفالت گرم به دو روش استفاده از افزودنی آلی (ساسوبیت) و استفاده­ از روش تولید کف قیر با دستگاه تزریق آب و هوا در قیر داغ (با استفاده از دستگاه ( Wirtgen,WLB-10 ساخته شدند. همچنین، از دو نوع افزودنی آهک هیدراته (5/1، 2 و 5/2 درصد وزنی مصالح سنگی) و زایکوترم (1/0، 2/0 و 3/0 درصد وزنی قیر) جهت بررسی میزان کاهش حساسیت رطوبتی مخلوط­های آسفالت گرم استفاده شد. جهت بررسی حساسیت رطوبتی از سه آزمایش کشش غیرمستقیم لاتمن اصلاح‌شده، آب جوشان و مقاومت کنده­شدگی ( Pull Off ) استفاده شد. نتایج حاکی از تأثیر مثبت افزودنی­های ضد عریان‏شدگی آهک هیدراته و زایکوترم در بهبود حساسیت رطوبتی مخلوط‌های آسفالتی گرم بود. به طور خلاصه، نتایج نشان داد که مخلوط­های حاوی 5/2 درصد آهک هیدراته (وزنی مصالح سنگی) و 3/0 درصد زایکوترم (وزنی قیر) بیشترین میزان کاهش حساسیت رطوبتی را داشتند. با توجه به نتایج، استفاده از 5/2 درصد آهک هیدراته و 3/0 درصد زایکوترم در مخلوط آسفالت گرم ساسوبیتی، مقدار پوشش قیری به‏ترتیب 15 و 22 درصد، نسبت کشش غیرمستقیم 21 و 27 درصد و نسبت مقاومت کنده­شدگی را 27 و 30 درصد افزایش داد. همچنین، در مخلوط­های آسفالت گرم کف قیری، مقدار پوشش قیری به‏ترتیب 20 و 27 درصد، نسبت کشش غیرمستقیم 26 و 30 درصد و نسبت مقاومت کنده‏شدگی 28 و 31 درصد افزایش یافت.