ارزیابی دو روش آبیاری از نظر بهرهوری آب و عملکرد نیشکر در بازروئی دوم
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه شهید چمران اهواز، دانشکده مهندسی آب و محیطزیست، گروه آبیاری و زهکشی
2 دکتری مهندسی آب، گرایش آبیاری و زهکشی، مدیر گروه تحقیقات آبیاری و زهکشی، مؤسسه تحقیقات و آموزش نیشکر خوزستان
3 دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی آب و محیطزیست، گروه آبیاری و زهکشی، دانشگاه شهید چمران اهواز
4 استاد دانشگاه شهید چمران اهواز، دانشکده مهندسی آب و محیطزیست، گروه آبیاری و زهکشی
doi
چکیده
همزمانی دوره داشت نیشکر با گرمای تابستان و تبخیر بالا، باعث میشود که در زمره گیاهان پرمصرف آب قرارگیرد باتوجه به این موضوع که نیشکر در استان خوزستان در سطوح وسیع کشت میشود، ارزیابی بهرهوری مصرف آب در اراضی تحت کشت نیشکر دارای اهمیت بسیار زیاد است. لذا این پژوهش با هدف بررسی و مقایسه دو روش آبیاری قطرهای زیرسطحی و آبیاری مرسوم (جویچهای انتهابسته) از نظر بهره-وری Sآب و عملکرد نیشکر در بازروئی دوم، در سال زراعی 1399-1400، مورد بررسی قرار گرفته است. آزمایش با عمقکارگذاری ثابت 20 سانتیمتر و دو فاصله قرارگیری قطرهچکانهای تنظیم کننده فشار (L1=50 , L2=60) سانتیمتر و دو دبی (Q1=2.3, Q2=3.6) لیتر در ساعت، با چهار تکرار و در قالب طرح بلوک انجام شد. نتایج تجزیه واریانس صفات کمی نشان داد که بیشترین ارتفاع ساقه و عملکرد نیشکر در تیمار (Q2.3 , L50)، بهترتیب 211 سانتیمتر و 88 تن در هکتار مشاهده شد. نتایج تجزیه واریانس صفات کیفی نیز نشان داد که بیشترین عملکرد شکر خالص با 11 تن در هکتار مربوط به تیمار (Q2.3 , L50) و کمترین مقدار آن با 6/6 تن در هکتار در تیمار آبیاری مرسوم (شاهد) مشاهده شد. بیشترین بهرهوری آب بهازای نیشکر و شکر تولیدی برای تیمار (Q2.3 , L50) ، بهترتیب 64/4 و 58/0 کیلوگرم بر مترمکعب بهدست آمد که نسبت به تیمار آبیاری مرسوم (شاهد)، موجب افزایش حدود 52 درصد در بهرهوری آب گردیده است.