اثر نوع آبیاری با ترکیب فاضلاب تصفیهشده و آب شور بر جذب برخی فلزات سنگین در دانه جو
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی آب- دانشگاه بیرجند
2 دانشجوی کارشناس ارشد آبیاری و زهکشی دانشگاه بیرجند
3 دانشیار/ گروه علوم و مهندسی آب- دانشکده کشاورزی- دانشگاه بیرجند
4 گروه علوم و مهندسی آب دانشگاه بیرجند
doi
چکیده
کمی منابع آب و بارندگی از جمله مشکلات پیشروی کشاورزی در مناطق گرم و خشک است. لذا، هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر سطح آبیاری با فاضلاب تصفیهشده و آب شور بر تجمع آلومینیوم، منگنز و آرسنیک در دانه جو رقم گوهران است. عوامل آزمایش شامل سطح آبیاری (100، 70 و 50% نیاز آبی) و نوع آب (آبیاری جداگانه، اختلاطشده و یکی در میان با فاضلاب تصفیهشده و آب شور چاه) در سه تکرار بود. آمادهسازی زمین و کشت دانههای جو در سال زراعی 1398 در اراضی کشاورزی تصفیهخانه فاضلاب شهر بیرجند انجام گرفته و پس از رسیدن محصول، دانههای جو جداسازی و هضم شده و غلظت منگنز، آلومینیوم و آرسنیک آن اندازهگیری شد. نتایج نشان داد که غلظت آرسنیک جو در تمامی تیمارها ناچیز بوده و دامنه تغییرات منگنز بین 4/68 و 5/96 و آلومینیوم آن بین 39 تا 2/115 میلیگرم بر کیلوگرم بوده که منطبق بر استاندارد خوراک دام است. در این راستا، غلظت منگنز و آلومینیوم در تیمار آبیاری یکیدرمیان بهترتیب 4/79 و 7/53 و در تیمار آبیاری اختلاطی 3/78 و 1/52 میلیگرم بر کیلوگرم بوده که تفاوت معنیداری بین آنها در سطح آماری 5 درصد مشاهده نشد. کمآبیاری در تمامی تیمارها موجب افزایش تجمع منگنز و در تمامی تیمارها به جز آبیاری با فاضلاب تصفیهشده و آبیاری یکیدرمیان سبب افزایش جذب آلومینیوم در دانه گردید. با تغییر رژیم آبیاری از 50% نیاز آبی به 100%، نقش شوری آب در تجمع فلزات کاهش و نقش مواد آلی فاضلاب تصفیهشده افزایش یافت. نتایج این مطالعه به لحاظ اثر گذاری سطح آب آبیاری و مثبت بودن آبیاری یکی در میان و اختلاطی با فاضلاب تصفیهشده و آب شور در کاهش تجمع فلزات سنگین در دانه جو، بهعنوان دو راهکار مدیریتی کم هزینه، راهنمای مناسبی در استفاده ایمن از این آبهای نامتعارف در کشاورزی است."