جداسازی میکروارگانیسمهای حلکننده فسفات از ریزوسفر گندم و بررسی توان حل-کنندگی آنها در دو منبع فسفات نامحلول
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
2 دانشجوی کارشناسی ارشدگروه علوم خاک دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه
3 دانشیار گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
doi
چکیده
فسفر یکی از عناصر ضروری برای رشد گیاهان بوده و در اغلب خاکها رفتار پیچیدهای داشته و با اجزا خاک بصورت ترکیبات کم محلول تا نامحلول در میآید. بهرهبرداری از پتانسیل بیولوژیک خاکها میتواند حلالیت و تحرک آن را برای تغذیه مطلوب گیاهان فراهم نماید. این تحقیق بهمنظور جداسازی و غربالگری سویههای باکتریایی (PSB) و قارچی (PSF) حلکننده فسفات از نظر توان انحلال فسفاتها در حضور دو منبع تریکلسیم فسفات (TCP) و خاک فسفات (RP) انجام گردید. تعداد 55 نمونه ریزوسفری از مزارع گندم ارومیه برداشت و جداسازی اولیه و ارزیابی توان حلکنندگی بصورت کیفی در محیط کشت جامد NBRIP انجام شد. توانایی انحلال کمی سویههای کارآمد در آزمایشی بهصورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملاً تصادفی شامل منبع فسفاته (TCP و RP) و تلقیح میکروبی (شاهد، PSB45، PSB15، PSB30، PSB2، PSB11، PSB12، PSB20، PSF1، PSF3، PSF4 و PSF7) در هفت زمان انکوباسیون در دمای 28 درجه سلسیوس در انکوباتور (0، 1، 3، 6، 9، 12 و 15 روز ) مورد سنجش قرار گرفت. نتایج نشان داد که منبع فسفاته، سویههای میکروبی و زمان انکوباسیون تاثیر معنیداری (P<0.001) بر مقادیر فسفر حلشده و pH محیط داشت. بیشترین میزان فسفر محلول با 636 میکروگرم بر میلیلیتر توسط سویهی PSF1 از منبع تریکلسیم فسفات آزاد شد. همچنین سویهی PSF1 در روز دوازدهم با 570 میکروگرم بر میلیلیتر بیشترین توان حلالیت را نسبت به سایر سویهها نشان داد. میزان فسفر حلشده توسط سویهها با pH محیط کشت رابطهی خطی منفی و معنیداری نشان داد. میزان pH در نمونه تلقیح شده با سویهی PSF1 در منبع تریکلسیم فسفات بیشترین مقدار کاهش (4 واحد) را نسبت به سایر سویهها و تیمار شاهد نشان داد و همچنین بیشترین کاهش pH در روز دوازدهم (90/3pH=) توسط همین سویه مشاهده شد درحالی که میزان pH در تیمار شاهد بدون تغییر باقی ماند.