فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

آبشستگی موضعی پایاب سازه‌های هیدرولیکی از اهمیت زیادی برخوردار است. در مجراهای عریض به دلیل سختی در مانور دریچه‌ها، ملاحظات اقتصادی و سهولت در جابجایی، به جای استفاده از یک دریچه منفرد، ممکن است چند دریچه وظیفه انتقال آب و تنظیم سطح آب در بالادست را به عهده داشته باشند. بهره‌برداری از دریچه‌های موازی به دلیل گرفتگی یا خراب بودن برخی از دریچه‌ها، سناریوهای مختلفی را در عمل می‌تواند بوجود بیاورد. هدف تحقیق حاضر مطالعه آزمایشگاهی تاثیر پارامترهای بهره-برداری‌های مختلف، نسبت تنگ‌شدگی و طول دیوار‌های جدا‌کننده بر توسعه آبشستگی در پایین‌دست حوضچه آرامش دریچه‌های کشویی موازی می‌باشد. در تحقیق حاضر، سه دریچه کشویی موازی با پنج سناریوی مختلف بهره‌برداری مورد بررسی قرار گرفت. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که ابعاد حفره آبشستگی موضعی تابعی از بهره‌برداری متقارن و نامتقارن از دریچه‌ها می‌باشد. با کاهش نسبت عرض دریچه‌های باز به عرض کانال، ابعاد حفره آبشستگی نسبت به حالت پرش هیدرولیکی کلاسیک، افزایش یافت. حداکثر عمق آبشستگی در سناریوهای بهره برداری متقارن (B) و نامتقارن (A) نسبت به سناریوی ABC به ترتیب 120 و 43 درصد افزایش یافت. افزایش طول دیوار‌های جدا‌کننده می‌تواند یک گزینه مناسب جهت کنترل ابعاد حفره آبشستگی در بهره-برداری‌های مختلف باشد. افزایش 20 درصدی طول دیوار‌های جداکننده باعث کاهش حداکثر عمق آبشستگی به میزان 68 درصد در عدد فرود حداکثر(6/8) و 122 درصد در عدد فرود حداقل(5/4) در سناریوی B گردید. این درصد‌ها برای سناریو A به ترتیب برابر 17 و 58 می باشد. علاوه بر آن، روابطی جهت تخمین ابعاد حفره آبشستگی در بهره‌برداری متقارن و نامتقارن از دریچه‌های موازی ارائه گردید.