اثر میانجی رضایت کاری و خودکارایی بر رابطه بین شخصیت فعال و رفتار کاری فعال در بخش خدمات عمومی

نویسندگان

1 مدیریت کسب و کار، دانشکده مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب، تهران، ایران

2 دانشگاه آزاد اسلامی

doi
10.22054/spsa.2026.90670.1111
چکیده

پژوهش حاضر با هدف ‌ بررسی‌ اثر میانجی‌ رضایت کاری‌ و خودکارایی‌ بر رابطه‌ بین‌ شخصیت‌ فعال و رفتار کاری‌ فعال »مورد مطالعه‌: خدمات عمومی تهران« انجام شد. جامعه‌ آماری‌ پژوهش‌ حاضر کلیه‌ کارکنان خدمات عمومی که بالغ بر 2891 نفر بودند که به شیوه نمونه گیری تصادفی ساده با استفاده از فرمول کوکران تعداد 340 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها ، پرسشنامه محقق تفکیکی ترکیب شده از پرسشنامه های رضایت شغلی مک کلوزکی(1974)، پرسشنامه خودکارایی سوانبرگ و همکاران(2019)، پرسشنامه رفتار کاری و سازمانی پودسکف و همکاران(.1990) بود روایی و پایایی ابزار در پژوهش های مختلف مورد تایید قرار گرفته شده است. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار اسمارت پی‌ ال اس برای‌ آزمون فرضیه‌ها استفاده گردید. نتایج‌ نشان می‌دهد که شخصبت فعال به واسطه رضایت کاری و بر رفتارکاری فعال با ضریب مسیر72/0 و نمره تی 98.6 مورد تایید واقع شد. شخصیت فعال به واسطه خودکاریی بر رفتار کاری فعال به ضریب مسیر 60.0 و نمره تی 19.9 تاثیر معناداری داشت. همچنین شخصیت فعال بر رفتاری کاری فعال با نمره تی 61.9، شخصیت فعال بر رفتاری کاری با نمره تی 68.9، شخصیت فعال بر خودکارایی با نمره تی 9.19، رضایت کاری بر رفتاری کاری فعال با نمره تی 31.2 و خودکارایی بررفتار کاری فعال با نمره تی 96.5 تاثیر مثبت داشت.

کلیدواژه‌ها