تعیین مناسبتترین روش تجربی برآوردSDR با استفاده از مدل EPM و خصوصیات فیزیکی حوزه؛ مطالعه موردی حوزه آبخیزقورچای، استان گلستان
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری، منابع طبیعی، دانشگاه تهران
2 استاد دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران،کرج، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد مرتعداری، منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری، منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج
5 دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری، منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور مازندران
doi
چکیده
نبود آمار مورد نیاز در زمینه فرسایش و رسوب و مشخص نبودن نسبت تحویل رسوب ((SDR در اکثر حوضههای آبخیز ایران از مسائل و مشکلات مهم به حساب میآید که عملاً مانع برنامهریزی اصولی به ویژه برای تهیه و اجرای طرحهای آبخیزداری میشود. تعیین میزان فرسایش و رسوب در هر حوزه به عنوان یکی از اولین اقدامات برای مدیریت حوزه آبخیز میباشد. فرسایش و انتقال مواد رسوبی از جهات مختلفی مورد توجه قرار میگیرد که مهمترین آن از بین رفتن اراضی حاصلخیز کشاورزی و تبدیل مزارع به بیابانهای لمیزرع، پرشدن مخازن سدها و بندها، پر شدن کانالهای آبرسانی و اراضی زراعی با رسوبات جدید میباشد. هدف از این تحقیق تعیین مناسبتترین روش تجربی برآورد SDR با استفاده از مدل EPM و خصوصیات فیزیکی حوزه میباشد. در این تحقیق روشهای تجربی زیادی برای تعیین SDR بررسی شد که در نهایت با توجه به سه معیار میانگین، انحراف معیار و ضریب تغییرات روش Renfro(1983) به عنوان بهترین روش تجربی
