فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این تحقیق، به بررسی میزان تأثیر ضایعات حاصل از تولید پلیمرهای الاستومری در بهبود عمر خستگی روسازی آسفالتی و مقایسه نتایج آن با مخلوط­های اصلاح شده با پلیمر غیرضایعاتی و همچنین قیر اصلاح نشده می­پردازد. از آنجایی که هزینه زیاد استفاده از مواد پلیمری یکی از معایب به­کارگیری این نوع از اصلاح کننده‌های قیر محسوب می‌شود، به­کارگیری ضایعات پلیمر که هزینه­ای به مراتب کمتر از پلیمر خالص دارند به عنوان افزودنی قیر در این مطالعه بررسی گردیده است. علاوه بر دیدگاه اقتصادی استفاده از این ضایعات پلیمری و افزایش کارایی روسازی‌های آسفالتی به عنوان بخشی از سرمایه‌های ملی ، به­کارگیری این بخش از تولیدات پلیمری تجزیه‌ناپذیر می‌تواند موجب آسیب کمتر به محیط­زیست گردد. با توجه به اهداف این پژوهش، آزمایش‌های تیرخمشی چهارنقطه­ای در حالت کنترل کرنش با موج نیمه سینوسی، در سه سطح کرنش، و آزمایش خستگی قطری روی نمونه­های آسفالتی استوانه­ای در دماهای 15 و 25 درجه ­سلسیوس، در دو سطح تنش، انجام شده است. این آزمایش‌ها روی نمونه‌های آسفالتی متشکل از قیر اصلاح شده با درصدهای مختلف ضایعات پلیمر پی‌ بی ‌آر و قیر اصلاح نشده صورت پذیرفته است. نتایج آزمایش­ها و رویکردها بر اساس روش سنتی و روش انرژی تحلیل عمر خستگی بررسی شده و پس از تحلیل آماری، مقایسه گشته‌اند. با توجه به نتایج به‏دست آمده از روش­های 50% کاهش سختی اولیه، انرژی تلف شده، و نسبت انرژی ( ER )، میزان عمر خستگی مخلوط­های اصلاح شده بیش از دو برابر مخلوط­های اصلاح نشده می‌باشد. عدم تفاوت قابل توجه میان تأثیر پلیمر خالص و پلیمر ضایعات می‌تواند موجب کاهش هزینه‌های تهیه قیر پلیمری گردد.