بهینه سازی استخراج عصاره اتانولی گیاه تاتاری پرگل (Carduus pycnocephalus L.) به روش سطح پاسخ و مقایسه اثر آنتیاکسیدانی عصاره و اسانس بر پایداری اکسایشی روغن سویا
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
3 باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، مازندران، ایران
doi
10.52547/fsct.17.108.151چکیده
از راههای جلوگیری از اکسیداسیون روغنها و چربیها افزودن آنتی اکسیدان است، اما با توجه به اینکه آنتی اکسیدانهای سنتزی امکان ایجاد اثرات نامطلوبی را در بدن دارند، به تدریج از فهرست آنتی اکسیدانهای مصرفی حذف میشوند. بنابراین تهیه و تولید انواع طبیعی آنها ضروری است. لذا در این پژوهش، هدف بررسی امکان استفاده از عصاره طبیعی استخراج شده از گیاه تاتاری پرگل به منظور جلوگیری از اکسایش روغن سویا و مقایسه آن با اسانس میباشد. در این پژوهش، فرایند استخراج توسط فناوری اولتراسوند با 3 متغیر و هر کدام در 2 سطح که شامل غلظت (200، 500 و 800 پی. پی. ام.)، زمان (30-10 دقیقه) و دما (35-55 درجه سانتیگراد) میباشد و توسط روش سطح پاسخ انجام شد. برای بررسی اثر آنتیاکسیدانی غلظتهای مختلف عصاره بر پایداری اکسایشی روغن سویا، از اندازه گیری عدد پراکسید و شاخص مواد واکنش دهنده با اسید تیوباربیتوریک استفاده گردید. نتایج فرایند بهینهسازی نشان داد شرایط بهینه شامل: دما 48.323 درجه سانتیگراد و زمان 29.201 دقیقه و غلظت 594.745 پی. پی. ام. میباشد. با توجه به نتایج بهینهسازی، میزان مهارکنندگی رادیکال آزاد و ترکیبات فولین به ترتیب 32.537 درصد و 40.737 گزارش شد. نتایج حاصل از پایداری اکسایشی روغن نشان داد هر دو نوع تیمار عصاره استخراج شده و اسانس در جلوگیری از اکسایش روغن موثر بودند که در این میان تاثیر عصاره استخراجی، بیشتر از اسانس بود که دلیل این امر را میتوان مرتبط با اثر سینرژیستی عصارهها روی یکدیگر و نیز نوع مواد استخراج شده در دو روش مرتبط دانست. با توجه به اینکه عصاره ترکیبی بیشترین اثرات آنتیاکسیدانی را در روغن داشته است و نسبت به اسانس در روغن موثرتر عمل نموده است، میتواند جایگزین مناسبی برای آنتیاکسیدان سنتزی در روغنهای سرخ کردنی باشد.