مدل سازی رفتار انتخاب وسیله کاربران وسایل نقلیه شخصی در قبال اعمال سیاست های مدیریت تقاضای سفر (مطالعه موردی: شهر یزد)

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی

2 دانشگاه علوم پزشکی گلستان

3 دانشگاه تهران

doi
چکیده

در جوامع امروزی با رشد جمعیت، افزایش مالکیت و تردد وسایل نقلیه، افزایش عرضه به تنهایی قادر به پاسخگویی نیازهای حمل و نقلی نیست و بایستی از روشهای مدیریت تقاضا نیز استفاده شود. روش‌های مدیریت تقاضا می‌توانند در قالب سیاستهای محدودسازی مانند سیاست­های قیمت­گذاری محدوده­ای و قیمت­گذاری پارکینگ­های حاشیه­ای و همچنین در قالب سیاست­ تشویقی مانند ایجاد سامانه اتوبوس تندرو یا BRT بکار برده شوند. در این مقاله نتایج یک تحقیق در رابطه با بررسی تاثیر بکارگیری هرکدام و یا ترکیبی از سیاست­های یاد شده بر رفتار انتخاب وسیله نقلیه کاربران برای سفرهای کاری به ویژه زمانی که یک سیستم حمل و نقل عمومی مناسب مانند سامانه  اتوبوس­ تندرو در شهری مانند یزد فراهم شده باشد، ارائه شده است.  نمونه آماری مورد نیاز این مطالعه از طریق پرسشنامه­های تکمیل شده که برای مطالعات امکان سنجی ایجاد سامانه اتوبوس تندرو برای شهر یزد به روش رجحان بیان شده تهیه شده بود، فراهم گردید . در این تحقیق، برای سفرهای با هدف کاری مدل­های لوجیت چندگانه و آشیانه­ای ساخته شدند نتایج این مدل­ها نشان داد که  از میان سیاست‌های مورد بررسی، بالاترین تاثیر در کاهش سهم استفاده از خودروی شخصی و افزایش سهم اتوبوس تندرو مربوط به سیاست اخذ عوارض عبور و پس از آن سیاست قیمت گذاری پارکینگ بوده است.  نتایج حاصل از این مدلها همچنین نشان داد که اعمال سیاست­های مدیریت تقاضا به صورت ترکیبی می‌تواند تاثیر بسزایی در کاهش سهم وسایل نقلیه شخصی و افزایش سهم اتوبوس تندرو داشته باشد.