تاثیر زمان و ترکیب محیط کشت بر تولید IAA توسط جدایه های مختلف سودوموناس فلورسنت و تاثیر جدایه ها بر رشد ذرت (Zea mays L)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم خاک دانشگاه ولیعصر رفسنجان
2 استادیار گروه علوم و مهندسی خاک دانشکده فناوری کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی
3 استادیار گروه علوم خاک دانشگاه ولیعصر رفسنجان (مکاتبه کننده)
4 دانشیار گروه علوم خاک دانشگاه ولیعصر رفسنجان
doi
چکیده
باکتریهای سودوموناس فلورسنت از مهمترین باکتریهای محرک رشد گیاه در ریزوسفر گیاهان مختلف زراعی میباشند که با داشتن خصوصیات محرک رشدی متعدد، میتوانند موجب بهبود رشد گیاه گردند. تولید غلظتهای بالای IAA یکی از ویژگیهای بارز برای اکثر این باکتریها است. بهمنظور بررسی توانایی تولید اکسین توسط سویههای مختلف باکتری سودوموناس فلورسنت در زمانهای متفاوت و در محیطهای کشت TSB و DF و همچنین تعیین تاثیرات این سویهها بر شاخصهای رشد گیاه ذرت، آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی اجرا گردید. نتایج نشاندهنده توانایی تمام سویهها، در تولید IAA بود. متوسط میزان تولید IAA در محیط کشت TSB بین 040/0 تا 3/34 میلیگرم بر لیتر متغیر بود. سویههای13p و 26p در روز پنجم بهترتیب کمترین و بیشترین میزان IAA را تولید نمودند. در محیط کشت DF نیز متوسط تولید IAA توسط جدایهها بین 043/0 تا 03/6 میلیگرم بر لیتر متغیر بود. همبستگی معنیدار بین اکسین تولید شده در دو محیط کشت در روزهای مختلف، نشان داد که روند تولید اکسین توسط جدایهها در هر دو محیط کشت یکسان است و جدایههایی که توان بالایی در تولید اکسین دارند در هر دو محیط مقادیر بالاتری اکسین در مقایسه با جدایههای ضعیف تولید کردند. نتایج آزمون گلخانهای نیز نشان داد که تلقیح جدایههای مورد استفاده، وزن خشک اندام هوایی را تا بیش از 100 درصد و طول اندام هوایی، سطح برگ و کلروفیل را بهترتیب 1/53، 2/57، 3/22 درصد افزایش دادند. کاربرد اکثر جدایهها سبب کاهش وزن خشک ریشه گردید. نتایج نشاندهندهی وجود همبستگی مثبت و معنیدار بین تولید IAA در دو محیط غنی TSB و حداقل DF بود. این همبستگی بیانگر این است که در انتخاب جدایههای برتر میتوان از هر دو محیط کشت استفاده کرد.