برآورد تبخیر و تعرق واقعی با استفاده از تصاویر سنجنده استر و مدل متریک
نویسندگان
1 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
2 استادیار گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان
3 دانشیار گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
4 مربی گروه مدیریت مناطق خشک و بیابانی، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست
5 دانشیار گروه مهندسی آب دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد.
6 استادیار گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
چکیده
در این تحقیق کارایی یک روش نسبتاً جدید به نام متریک[1] در برآورد تبخیر و تعرق واقعی بر روی سه محدوده کشاورزی واقع در مجاورت ایستگاههای سینوپتیک مشهد، گلمکان و قوچان مورد بررسی قرار گرفته است. برای انجام این کار از تصاویر سنجنده استر[2] استفاده شد. به دست آوردن تبخیر و تعرق در وضوح بالا )قدرت تفکیک مکانی بالا) با کالیبراسیون داخلی[3]، یک مدل پردازش تصویر ماهواره ای برای محاسبه تبخیر و تعرق واقعی به صورت باقیمانده معادله بیلان انرژی سطحی است. اساس مدل متریک بر فرآیند بیلان انرژی سبال[4]، که اولین بار توسط باستیانسن ارائه شده، استوار میباشد. روش متریک با استفاده از تبخیر و تعرق مرجع (مبتنی بر دادههای زمینی) کالیبره میشود، تا خطای محاسباتی معمول در روشهای بیلان انرژی مبتنی بر سنجش از دور را کاهش دهد. با توجه به نتایج به دست آمده، حداکثر میزان تبخیر و تعرق واقعی برای سه محدوده کشاورزی گلمکان، مشهد و قوچان به ترتیب برابر با 13/9، 29/7 و 37/2 میلی متر در روز به دست آمد. همچنین نتایج نشان داد که مدل توازن انرژی متریک از مدل های مناسب جهت برآورد تبخیر و تعرق واقعی در مقیاس محلی میباشد
