توسعه چارچوبی مفهومی برای مدلسازی هیدرولوژیکی اجتماعی با رویکرد پویایی سیستم کیفی، محدوده مورد مطالعه: حوضه آبریز مشهد
نویسندگان
1 استاد/ گروه مهندسی آب/ دانشگاه فردوسی مشهد
2 گروه هیدروانفورماتیک، مرکز پژوهشی آب و محیط زیست شرق.مشهد
3 پژوهشگر/ مرکز پژوهشی آب و محیط زیست شرق
4 استاد/ گروه مهندسی آب/ دانشگاه فردوسی مشهد
doi
چکیده
مدیریت پایدار منابع آبی دشوارترین چالشیست که جوامع انسانی با آن رویارویاند و بهبود درک برهمکنشهای پیچیده در سیستمهای پیوسته انسانـآب، در تحقق آن بسیار مورد توجه است. در دهه اخیر، مدلسازیهای هیدرولوژیکی اجتماعی از پرکاربردترین روشها در توصیف برهمکنشها و همتکاملی سیستمهای انسانیـهیدرولوژیکی میباشند. در این مطالعه، که اولین کوشش بهمنظور تدوین چارچوبی مفهومی برای مدلسازی هیدرولوژیکی اجتماعی با هدف درک سیستمهای پیوسته انسانـآب در ایران است، پس از توسعه چارچوب مفهومی، بهکارگیری آن مبتنیبر رویکرد پویایی سیستم کیفی در حوضه مشهد نشان داده شده است. در چارچوب پیشنهادی اثر تصمیمات مدیریتی بر سیستم طبیعی در قالب متغیر واکنش رفتاری و متأثر از حساسیت اجتماعی تعریف شده است. طبق نتایج، هماکنون آرکتایپهای اصلاحات ناموفق، محدودیت رشد و موفقیت برای موفق در حوضه مشهد حاکم میباشند. در واقع واکنش رفتاری متأثر از تقاضای آب، منجر به تصمیمات مدیریتی با هدف رشد اقتصادی سودجویانه و بیتوجه به محدودیتهای سیستم طبیعی شده است. بدینترتیب بهرهبرداری افسارگسیخته از منابع آبی بیتوجه به نرخ تجدیدپذیری صورت گرفته و حساسیت اجتماعی با هدف حفظ پایداری سیستم آبی، نقشی در تصمیمات مدیریتی نداشته است. مادامیکه نقش سایر سطوح اجتماعی حساس به آب در واکنش رفتاری نادیده گرفته شود، حلقه حساسیت اجتماعی بهعنوان متعادل کننده ارتباط سیستمهای طبیعیـانسانی، همواره مفقود و معلول است.