روشی نوین برای بهرهبرداری بهینه از برج خنککننده در صنایع نفت، گاز و پتروشیمی
نویسندگان
1 کارشناسیارشد مهندسی شیمی، گروه مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی شهید نیکبخت، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
doi
چکیده
در این پژوهش نحوۀ عملکرد یک نمونه برج خنککننده ارزیابی و بررسی شده است. همان طور که میدانیم، یکی از پارامترهای مهم در بحث خوردگی اکسیژنی مربوط به صنایع پالایش، گاز و پتروشیمی، میزان اکسیژن محلول در آب است. بهطور اساسی هرچه میزان این پارامتر تقلیل یابد، نقش مؤثری در بهبود عملکرد سیستمهای خنککاری، نظیر مبدلهای حرارتی، برجهای خنککننده خواهد داشت. بر این اساس، در این طرح با استفاده از یک برج خنککننده در مقیاس پایلوت، مقدار اکسیژن محلول در آب حوضچۀ این برج در دو حالت بدون استفاده از توپ و همراه با توپ، محاسبه و مقایسه شده است؛ به این ترتیب که با شناورسازی توپهای پینگپنگ با رنگ مشکی روی سطح آب حوضچه در برج مذکور، نوعی مقاومت در برابر نور خورشید و همچنین در برابر برخورد مستقیم قطرات آب خنکشده از قسمت فوقانی برج بهسمت حوضچه ایجاد شد. نتایج حاصل از این تحقیق مربوط به حالتی که از توپ استفاده شده است، بیانگر کاهش میزان DO در شرایط یکسان(دمای ۲۳ و فشار ۱atm)، از ۸/۶mg/l به ۶/۵mg/l است. این مقدار( ۶/۵mg/l)، در حالت واقعی بهرهبرداری از یک برج خنککننده در دمای حدود۳۰ C° میتواند بیشتر کاهش یابد. کاهش این پارامتر(DO) اثر مثبتی بر کاهش فعالیت باکتریهای هوازی و قارچها خواهد داشت. همچنین قرارگرفتن این توپها در کنار هم بر روی سطح آب حوضچه، میزان نور مورد نیاز قارچها برای انجام عمل فتوسنتز را کاهش میدهد و از شدت رشدشان بهشکلی مطلوب میکاهد. علاوه بر این، هرچه مقدار اکسیژن محلول در آب کاهش یابد، در مقیاس صنعتی میتواند منجر به کاهش مصرف مواد شیمیایی تزریقی به آب Basing شود.