مطالعۀ ژئوشیمیایی میعانات گازی نواحی کپهداغ، بندرعباس و ایران مرکزی با استفاده از دادههای ایزوتوپی و بایومارکری
نویسندگان
1 استادیار، گروه اکتشاف نفت، دانشکده مهندسی نفت، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
2 دانشجوی کارشناسیارشد، دانشکدۀ مهندسی نفت، پردیس علوم و فناوریهای نوین، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
doi
چکیده
در مطالعۀ حاضر جهت بررسی ژئوشیمیایی در مناطق کپهداغ، بندرعباس و ایران مرکزی تعداد ۷ نمونه میعانات گازی (3 نمونه از ناحیۀ بندرعباس، 3 نمونه از ناحیۀ کپهداغ و ۱ نمونه از ایران مرکزی) تحت آنالیزهای کروماتوگرافی گازی، کروماتوگرافی گازی-طیفسنجی جرمی و ایزوتوپ پایدار کربن قرار گرفت. بر این اساس، محیط رسوبی سنگ منشأ هیدروکربن ناحیۀ بندرعباس دریایی با لیتولوژی کربناته و مارن همراه با کروژن نوعII و III، مواد آلی مولد هیدروکربن در حوضۀ کپهداغ عمدتاً در محیط کمعمق دریا و نواحی ساحلی نهشته شده است (کروژن نوع III) و از لحاظ بلوغ نسبت به سایر مناطق دارای بلوغ بالاتری است. در این مطالعه مشخص شد سنگ منشأ مولد هیدروکربن در ایران مرکزی (میدان سراجۀ قم) در محیط دریایی با لیتولوژی شیلی و کربناته نهشته شده است و از نظر بلوغ دارای کمترین میزان در مقایسه با دو ناحیۀ دیگر موردمطالعه است. بر اساس مطالعات ژئوشیمیایی، سن سنگ منشأ هیدروکربنهای موردمطالعه در نواحی کپهداغ و بندرعباس مربوط به دوران دوم زمینشناسی و در میدان سراجۀ قم مربوط به دوران سوم زمینشناسی است. همچنین از نظر بلوغ سنگ منشأ در این نواحی، ناحیۀ کپهداغ دارای بیشترین بلوغ و ناحیۀ ایران مرکزی دارای کمترین میزان بلوغ است.
