بررسی میزان غلظت نیترات زهآب خروجی از خاک تحت تاثیر کاربرد بیوچار ذرت علوفهای در کشت فلفل دلمهای
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری،گروه مهندسی آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
2 استاد، گروه مهندسی و آبادانی، پردیس کشاورزی کرج،دانشگاه تهران
3 استادیار، گروه مهندسی آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 دانشیار، گروه علوم باغبانی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران
doi
چکیده
با توجه به محدودیت دسترسی به منابع آب، افزایش جمعیت و افزایش سطح بهداشت، حفظ کیفیت منابع آب زیرزمینی امری مهم است. توسعه کشاورزی و کاربرد مداوم کود در اراضی تحت کشت منجر به آلودگی منابع آب زیرزمینی میگردد. به منظور بررسی اثر بیوچار ذرت علوفهای و کاربرد کود اوره تحت کشت فلفل دلمهای، یک آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی در 9 تیمار و 3 تکرار انجام شد. تیمارها شامل سه سطح بیوچار صفر، 2 و 5 درصد وزن خاک و سه سطح نیاز کودی اوره 75، 100 و 120 درصد بود. یک نشاء فلفل دلمهای در مرحله 4 برگی در گلدانهای حاوی 5 کیلوگرم خاک و بیوچار منتقل شد، سپس در سه مرحلهی ابتدایی، میانی و پایانی کشت و در هر مرحله 236، 314 و 376 میلیگرم در کیلوگرم نیتروژن از منبع کود اوره به هر گلدان اضافه شد. در مراحل مختلف کشت، شامل مرحله ابتدایی، میانی و پایانی نیترات زهاب خروجی و در مرحله پایانی اندازهگیری نیترات خاک و میوه صورت گرفت. نتایج نشان داد که کاربرد بیوچار ذرت علوفهای به مقدار 2 درصد تجمع نیترات در خاک را در تیمار اوره کاربردی 376 میلیگرم در کیلوگرم به میزان 4/66 درصد نسبت به تیمار شاهد افزایش داد. غلظت آبشویی نیترات در مرحله پایانی کشت در تمامی تیمارها روند نزولی داشت و بیشترین مقدار کاهش غلظت نیترات در تیمار 5 درصد بیوچار و 236 گرم بر کیلوگرم معادل 72 درصد مشاهده شد. همچنین کاربرد بیوچار، غلظت نیترات میوه در تیمار 2 درصد بیوچار و 236 گرم بر کیلوگرم کود اوره را 4/44 درصد نسبت به شاهد کاهش داد.