نگاشت مدل موفقیت خصوصی سازی در جمهوری اسلامی ایران با روش تحلیل ساختاری- تفسیری
نویسندگان
1 دکتری جامعه شناسی مسائل اجتماعی ایران، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.
2 گروه علوم اجتماعی دانشگاه کاشان
3 گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران
doi
چکیده
طرفداران اقتصاد بازار براین باورند که فرایند واگذاری شرکتهای بزرگ دولتی از طریق فروش سهام به بخش خصوصی، از هدررفت منابع مالی جلوگیری و منجر به بهبود کارایی، بهبود عملکرد به واسطه فشار سهامداران، افزایش رقابت و در نهایت افزایش درآمد خواهد شد. پیادهسازی این سیاست در کشورهای گوناگون جهان نتایج متفاوتی(از شکست مطلق تا موفقیت مطلق) را رقم زده است. هدف از انجام این پژوهش نگاشت مدل موفقیت خصوصیسازی در جمهوری اسلامی ایران با روش تحلیل ساختاری- تفسیری است. این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش ترکیبی از روشهای اسنادی و پیمایشی و از نظر ماهیت؛ تحلیلی و اکتشافی است. با مرور ادبیات نظری و تجربی پژوهش و مصاحبه عمیق با نخبگان جامعه کار و تولید( فعالان کارگری، صاحبان کسب-وکارهای کوچک، بوروکراتهای دولتی، متخصصان حوزه کار، متخصصان اجرایی و دانشگاهی و روزنامه نگاران) و با استفاده از تکنیک مدلسازی ساختاری تفسیری روابط میان این شاخصها و اثرگذار یا اثرپذیر بودن آنها تعیین گردید. نتایج تحقیق نشان داد که متغیرهای استیلاء بخش نامولد، فربگی دولت، نظارت ناپذیری، حاکمیت قانون، فضای کسب و کار، پارادوکس منابع، دموکراتیزاسیون، اعتماد عمومی و برنامهریزی برای موفقیت برنامه خصوصی سازی در جمهوری اسلامی ایران دارای اهمیت می باشند.موفقیت در خصوصی سازی به کیفیت نهادهای سیاسی و اقتصادی بستگی دارد. خصوصیسازی، بدون ساختار بنیادین حاکمیت قانون و سازوکارهای اجرایی همراه با آن، نتایج دلخواه را پدید نمی آورد.