بررسی عملکرد دو پایگاه داده هواشناسی در تخمین ردپای آب گیاه ذرت، مطالعه موردی: دشت قزوین

نویسندگان

1 گروه مهندسی آب دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)

2 دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 دانشجوی دکتری سازه های آبی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
چکیده

از آنجایی که دسترسی به ایستگاه‌های سینوپتیک در همه مناطق وجود ندارد، یا ساخت و تجهیز آن‌ها به تعداد بالا ممکن است مقرون‌به‌صرفه نباشد، و یا احتمال غلط بودن داده‌های آن‌ها به‌علت خطای اندازه‌گیری یا واسنجی‌نشدن ابزارها وجود دارد، بهتر است به دنبال یافتن ابزارهای جایگزین بود که پایگاه‌های داده هواشناسی یکی از این روش‌های مناسب می‌باشند. در این مطالعه، به ارزیابی دو پایگاه داده GPCC و AgMERRA پرداخته شد. هدف از این مطالعه، بررسی دقت این دو پایگاه در محاسبه ردپای آب بود که برای یک محصول و در یک منطقه خاص به‌عنوان مطالعه موردی مورد ارزیابی قرار گرفت. به-منظور مقایسه بهتر تخمین‌ها، از میانگین تخمین، R2، RMSE و ME (حداکثر خطا) استفاده شد. نتایج نشان داد که پایگاه داده GPCC عملکرد بسیار بالاتری نسبت به پایگاه داده AgMERRA دارد. میانگین ردپای آب آبی، سبز و ردپای کل آب برای گیاه ذرت در این استان به ترتیب برابر با 58/242، 47/149 و 05/392 مترمکعب بر تند بود که این مقادیر در پایگاه GPCC برابر بود با 58/207، 78/143 و 35/351 مترمکعب بر تن و برای پایگاه AgMERRA برابر بود با 06/149، 58/110 و 64/259 مترمکعب بر تن. بر اساس نتایج، هر دو پایگاه در تخمین ردپای آب سبز، عملکرد بهتری نسبت به ردپای آب آبی داشتند. این مطالعه نشان می‌دهد که پایگاه‌های داده، می‌توانند ابزارهای مناسبی در مطالعات هواشناسی در کشاورزی باشند و در صورت صحت‌سنجی و واسنجی آن‌ها می‌توانند در مطالعات مختلف مدیریت آبی، نظیر مدیریت آبیاری، مدیریت منابع آب و مدیریت کشاورزی مورد استفاده قرار گیرند.