ارائۀ راهکارهای کاهش انتشار در تأسیسات انتقال گاز ایران و اولویت‌بندی فنی و اقتصادی آن‌ها

نویسندگان

1 جهاد دانشگاهی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 جهاد دانشگاهی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 پژوهشکده توسعه و بهینه‌سازی فناوری‌های انرژی، پژوهشگاه صنعت نفت، تهران، ایران

4 مدیریت پژوهش و فناوری، شرکت ملی گاز ایران، تهران، ایران

5 توسعه و بهینه‌سازی فناوری‌های انرژی، پژوهشگاه صنعت نفت، تهران، ایران

6 مدیریت پژوهش و فناوری شرکت ملی گاز ایران، تهران، ایران

doi
چکیده

در این مقاله ۲۳ راهکار منطبق با تجارب روز جهانی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای از تأسیسات انتقال گاز ارائه شده است که در ارزیابی آن‌ها جنبۀ عملیاتی‌بودن و ارزش اقتصادی و سرمایه‌گذاری به‌عنوان پارامترهای اساسی لحاظ شده‌اند. هریک از این راهکارها از نظر فنی مورد ارزیابی قرار گرفته و همۀ محاسبات مربوط به میزان کاهش انتشار، هزینۀ سرمایه‌گذاری اولیه و هزینۀ عملیات جاری آن‌ها با تعریف چهار معیار در سه سطح انجام شده است. تحلیل نهایی با توجه به مجموع حاصل‌ضرب امتیازات و ضرایب وزنی برای هر چهار معیار انجام شده است. نتایج نشان دادند که بالاترین اولویت در بین راهکارهای کاهش نشر به اجرای روش بازرسی و تعمیرات مستقیم (DI&M) برای شیرهای بین‌راهی اختصاص یافته است. همچنین، اجرای این روش برای لانچر-رسیورها و خطوط لوله به‌ترتیب در اولویت‌های دوم و سوم قرار گرفته است. کمترین امتیاز نیز به استفاده از فناوری ANG‌ برای جذب گازهای خروجی استارترهای توربین تعلق یافت.