شناسایی منابع و برآورد میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای از خطوط و تجهیزات انتقال گاز ایران

نویسندگان

1 جهاد دانشگاهی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 پژوهشکده توسعه و بهینه سازی فناوری های انرژی و محیط زیست، پژوهشگاه صنعت نفت، تهران، ایران

3 پژوهشکده توسعه و بهینه سازی فناوری های انرژی و محیط زیست، پژوهشگاه صنعت نفت، تهران، ایران

4 جهاد دانشگاهی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

5 شرکت ملی گاز ایران، تهران، ایران

6 شرکت انتقال گاز ایران، تهران، ایران

doi
چکیده

مهم‌ترین مسئله در کنترل و کاهش گازهای گلخانه‌ای، شناسایی صحیح منابع انتشار و اندازه‌گیری و برآورد دقیق میزان انتشار از این منابع می‌باشد. راه‌های مختلفی برای اندازه‌گیری میزان انتشار وجود دارد که با توجه به ماهیت انتشار از منابع مختلف باید بهترین روش به کار گرفته شود. در این مقاله، منابع انتشار گازهای گلخانه‌ای متان (CH4) و دی‌اکسید ‌کربن (CO2) از خطوط و تجهیزات انتقال گاز ایران شناسایی شده و میزان نشر این گازها از منابع مربوطه محاسبه و برآورد شده است. در این مطالعه ۶۸ ایستگاه تقویت فشار مورد مطالعه قرار گرفته‌اند و انواع نشر متان و دی‌اکسید کربن (شامل نشر فرار، تخلیه و احتراقی) از تجهیزات این بخش‌ها در همۀ‌ حالات عملیاتی شناسایی شده و شدت نشر سالانه از آن منابع (با استفاده از روش ضرایب نشر و ضرایب فعالیت) برآورد شده است. توزیع سن ایستگاه‌ها، انواع توربین و کمپرسور، پراکندگی ظرفیت و نسبت ظرفیت بر خط ایستگاه‌ها، پارامترهایی هستند که در تحلیل آماری مورد بررسی قرار گرفته‌اند. در این مقاله ۲۵ منبع نشر در تأسیسات و عملیات‌های انتقال گاز شناسایی شده است که مهم‌ترین آن‌ها شامل نشر فرار از شیرهای بین‌راهی (۳۷/۸درصد)، نشر فرار از بلودان لانچر-رسیورها (۲۰/۷درصد)، نشر فرار از تجهیزات روی زمینی خطوط لوله (۱۲/۲درصد)، نشر احتراقی از ایستگاه‌ها (۱۲/۵درصد)، و نشر تخلیه از سیل کمپرسورها (۱۰/۸درصد) می‌باشد.