تخصیص بهینه آب در شبکه آبیاری و زهکشی صوفی چای در استان آذربایجان شرقی با استفاده از الگوریتم ژنتیک
نویسندگان
1 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
2 عضو باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز
3 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
4 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
doi
چکیده
با توجه به رشد روزافزون مصرف آب، تخصیص بهینه منابع آب نیاز به توجه بیشتری دارد. در کشور ایران به علت کمبود بارندگی در اکثر حوزههای آبریز و محدود بودن منابع آب، برنامهریزی بهمنظور شناخت امکانات و محدودیتهای منابع آب با هدف بهرهبرداری بهینه بسیار ضروری و اجتناب ناپذیر میباشد. استفاده از روشهای هوشمند تکاملی برای بهینه سازی تخصیص آب در دهه های اخیر بیشتر مورد توجه محققین قرار گرفته است. الگوریتم ژنتیک یکی از روشهای جدید بهینهسازی است که بیشتر برای بهینهسازی مسایل بسیار پیچیده و غیرخطی به کار میرود. در این تحقیق، محدوده مطالعاتی سد علویان و شبکه آبیاری و زهکشی صوفیچای در پاییندست آن درنظر گرفته شد. اراضی کشاورزی این محدوده شامل چهار منطقه با وسعتهای متفاوت است. نتایج حاصل از این تحقیق حاکی از آن است که اختلاف مقدار آب تخصیص یافته واقعی و مقدار بهینه در مناطق مختلف به طور متوسط برابر 1/2 میلیون مترمکعب است. همچنین میانگین سطح کل زیرکشت حاصل از مقادیر واقعی سه درصد بیشتر از سطح کشت حاصل از مقادیر پیش بینی منابع آب است. برمبنای سطح زیر کشت بهینه، مقدار سود حاصله از فروش محصولات در منطقه نوسان داشته و روند خاصی را نشان نمیدهد.
