نقش میانجیگر خردورزی در رابطه حجاب و سلامت روانی
نویسندگان
1 دانشگاه تهران
2 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
چکیده
هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی نقش میانجیگر خردورزی در رابطه میان حجاب و سلامت روانی بود. جامعه پژوهش را کلیه زنان بزرگسال ساکن تهران تشکیل دادند. برای انجام این پژوهش 319 نفر از زنان در طیف حجاب کامل تا بیحجاب به صورت تصادفی وارد پژوهش شدند و پرسشنامههای رعایت حجاب (OH) ، مقایس سلامت روانی (MHI-28) و خردمندی آردلت (3D-WS) را پر کردند. جهت تحلیل دادهها از آزمون همبستگی پیرسون و آزمون سوبل استفاده شد. از نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ و برای مدلسازی معادلات ساختاری از نرم افزار AMOS نسخه ۲۴ استفاده شد. نتایج حاکی از رابطه مثبت میان بهزیستی روانشناختی و حجاب (۲۰۳/۰=r و ۰۰۱/۰>P)، رابطه منفی میان درماندگی روانشناختی و حجاب (۱۱۳/۰-=r و ۰۴۴/۰>P)، رابطه مثبت میان خردورزی و سلامت روانی (۰۰۱/۰=P و ۵۰/۰+=(Beta و عدم معنیداری رابطه میان خردورزی و حجاب (۸۵۵/۰=P و ۰۱/۰+=Beta) بود. میتوان با کمک به ارتقاء سطح سلامت روانی مردم جامعه، به بهبود وضعیت حجاب آنها کمک کرد.