کشت زمستانه دانه روغنی کاملینا تحت رژیم‌های مختلف آبیاری در منطقه باجگاه استان فارس

نویسندگان

1 بخش مهندسی آب، پزوهشکده خشکسالی، دانشکده کشاورزی،دانشگاه شیراز،شیراز،ایران

2 بخش مهندسی آب، مرکز مطالعات خشکسالی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

3 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

doi
چکیده

دانه‌های روغنی در بین محصولات زراعی اهمیت خاصی داشته، بنابراین نیاز به محصولات روغنی جدید با سازگاری بیش‌تر با تنش‌های محیطی و نیاز آبی و کودی کم‌تر به‌شدت احساس می‌شود. گیاهان در طول دوره‌ی رشد خود در معرض تنش‌های مختلف قرار دارند و کمبود آب بزرگ‌ترین چالش در تولید محصولات زراعی به‌ویژه در مناطق خشک و نیمه‌خشک دنیا ازجمله ایران است. دانه کاملینا منبع غنی از روغن و اسید‌های چرب امگا 3 است. با توجه به اهمیت این دانه روغنی به‌منظور بررسی امکان کشت این گیاه در اواخر زمستان (30 بهمن)، آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی بخش مهندسی آب دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز اجرا شد. تیمار موردبررسی آبیاری شامل چهار سطح (50،75،100 درصد نیاز آب آبیاری کامل و دیم) در نظر گرفته شد. با توجه به نتایج به‌دست‌آمده حداکثر عملکرد دانه و کاه و کلش به ترتیب 692 و 2130 کیلو‌گرم در هکتار در تیمار آبیاری کامل و حداقل آن به ترتیب 260 و 859 کیلو‌گرم در هکتار در تیمار دیم مشاهده شد. نتایج نشان داد که کاملینا پتانسیل تولید عملکرد دانه با حداقل آب مصرفی (370 میلی‌متر) را در کاشت در اواخر زمستان (30 بهمن) در شرایط آب و هوایی باجگاه تا حد قابل‌قبول (692 کیلوگرم بر هکتار) دارد. به‌طورکلی بر اساس شاخص بهره‌وری آب آبیاری و باران برای عملکرد دانه در صورت وجود آب به‌اندازه‌ای کافی در دسترس کشاورز آبیاری کامل توصیه می‌شود در غیر این صورت کشت دیم مناسب‌تر است.