فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

منداب گیاهی سازگار با تنش‌های غیرزنده محیطی است و برای بهره‌برداری از اراضی بایر استفاده می‌شود. در این پژوهش اثر آبیاری با آب شور در دورهای مختلف (شامل 10، 20 و 30 روز) بر گیاه منداب در سه روش کاشت (کرتی، روی پشته و کف جویچه) در قالب آزمایش فاکتوریل و طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه اردکان طی سال زراعی 1398-99 بررسی شد. نتایج حاکی از آن بود که اثر روش کاشت نسب به دور آبیاری در توجیه تغییرات صفات اندازه‌گیری شده غالب بوده است. در روش کاشت کف جویچه منداب دارای رشد بیشتر (از نظر ارتفاع، تعداد غلاف در واحد سطح و در گیاه، تعداد دانه در غلاف، وزن هزاردانه و عملکرد علوفه، بیولوژیک و دانه) بود. هرچند افزایش دور آبیاری تا یک ماه تمام شاخص‌های رشد را کاهش داد، اما افزایش دور آبیاری در کنار تغییر شیوه کاشت از روش مرسوم کرتی به کف جویچه ارتقا قابل توجه صفات رشد و عملکرد علوفه (73 درصد) و بذر (88 درصد) را به دنبال داشت. به علاوه اگرچه از نظر مقدار مطلق تولید علوفه (24445 کیلگرم در هکتار) و بذر (1484 کیلوگرم در هکتار) تیمار دور آبیاری 10 روز و روش کاشت کف جویچه قابل توصیه است اما تحلیل اقتصادی تعیین کننده نهایی انتخاب روش کاشت خواهد بود.