زیرساخت سبز: مفهومی مشترک در آموزش دو رشتة طراحی شهری و معماری منظر

نویسندگان

1 استادیار دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی

2 استادیار دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی

doi
چکیده

با وجود مناقشات اخیر در خصوص وجوب حضور دو رشتة طراحی شهری و معماری منظر، بررسی پژوهش‌ها و فعالیت‌های دانشگاهی و حرفه‌ای این دو رشته نشان می‌دهد که در هر دو رشته به مفاهیم مشترکی اشاره شده است که می‌توان، با همکاری‌های بین‌رشته‌ای، به منظور ارتقای محیط در سطوح هدف، روش، و دستاوردها هم‌افزایی کرد. یکی از این مفاهیم «زیرساخت سبز» است.هدف در این پژوهش بررسی جنبه‌های مشترک به‌کارگیری مفهوم زیرساخت سبز در فعالیت‌های دو رشتة طراحی شهری و معماری منظر از بعد دستاوردهای طراحی در آموزش رسمی این دو رشته است. به این منظور پتانسیل موجود در آموزش کارگاه‌های طراحی دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی، که محملی برای حضور هر دو رشته است، مطالعة موردی این پژوهش انتخاب شده است.در این پژوهش با استفاده از روش توصیفی‌ـ تحلیلی تلاش شده است تا در گام اول، با مطالعة اسنادی، سابقه و اهداف به‌کارگیری مفهوم زیرساخت سبز در دستاوردهای طراحی دو رشته در قالب پروژه‌های کارگاهی و موضوع پایان‌نامه‌ها بررسی شود. سپس، در گام دوم، با  بهره‌گیری از روش استدلال منطقی، تحلیل داده‌ها از طریق مطالعة تطبیقی داده‌های به‌دست‌آمده از دستاوردهای خروجی موجود در دو رشته انجام می‌گیرد.یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که گرچه در دو رشته و در دستاوردهای آن‌ها به ظاهر جنبه‌های متفاوتی از زیرساخت سبز دنبال می‌شود، اما شواهد در بخش فعالیت‌های خروجی هر رشته نشان می‌دهد که در هر دو اهداف و تجارب مشترکی در قالب دستاوردهای دروس عملی و پایان‌نامه‌ها مطرح است که می‌تواند با پیشرفت نظری به امکان همکاری‌های بیشتر و هم‌افزایانه میان دو رشته، به منظور ارتقای محیط طبیعی و انسان‌ساخت، کمک کند.