ارزیابی محلات شهری از منظر تطابق با اصول توسعه مبتنی بر حملونقل همگانی نمونة مورد مطالعه: کوی نصر تهران
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشگاه تهران
2 کارشناسی ارشد مدیریت شهری، دانشگاه تهران
3 استادیار دانشکدة شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
doi
چکیده
در سالهای اخیر رویکرد توسعة مبتنی بر حملونقل همگانی در توسعة شهری و منطقهای در جهان مورد توجه بوده است. هرچند در عنوان این رویکرد به واژة حملونقل همگانی تأکید شده، تنها وجود سیستمهای سریع حملونقل همگانی و مجاورت توسعه با آنها کافی نیست. در این مطالعه، اصول و سنجههای مکمل حملونقل همگانی در رویکرد توسعة مبتنی بر این نوع حملونقل شامل: تغییر نگرش در طراحی، فشردگی، تراکم جمعیتی، اختلاط کاربری، شبکة خیابانهای متصل به یکدیگر، شبکة دوچرخهسواری، و شبکة پیادهروی بررسی و روش ارزیابی توسعهها از منظر این رویکرد، که از سوی مؤسسة بینالمللی سیاستگذاری حملونقل و توسعه انتشار یافته، شرح داده شده است. با توجه به تفاوت ساختار کالبدی، اقتصادی، و اجتماعی موجود در خاستگاه رویکرد مورد استفاده در این مطالعه و شرایط شهرهای ایران، سنجههای این روش ارزیابی بررسی شدهاند. همچنین، برای روشن شدن نحوة کاربرد روش پیشنهادی در محلة کوی نصر، اطلاعات مرتبط با هریک از سنجههای یادشده به صورت میدانی و اسنادی جمعآوری و نتایج تحلیل شده است. بر اساس نتایج بهدستآمده، از منظر رویکرد توسعة مبتنی بر حملونقل همگانی، محلة کوی نصر کمتر از نصف امتیاز کامل را کسب کرده است و شرایط قابل قبولی ندارد. این محله هرچند از نظر تراکم جمعیتی و فشردگی مناسب است، کیفیت شبکة پیادهروی و دوچرخهسواری آن با شرایط مطلوب فاصلة زیادی دارد. روش مورد استفاده در این مطالعه پس از بومیسازی جزئیات سنجههای ارزیابی، برای سایر محلات شهری در ایران نیز میتواند استفاده شود.
