مروری بر واحدهای عملیاتی و فرآیندهای پالایشگاههای گاز
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی / دانشکده مهندسی شیمی، پردیس دانشکده های فنی، دانشگاه تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد / دانشکده مهندسی شیمی، پردیس دانشکده های فنی، دانشگاه تهران، ایران
3 استاد / پردیس دانشکده های فنی، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد / دانشکده مهندسی شیمی، پردیس دانشکده های فنی، دانشگاه تهران، ایران
doi
چکیده
پالایشگاه گاز واحدی پردازشی است که برای فرآورش، آمادهسازی و بهینه کردن خواص گاز استخراجی از چاههای گازی استفاده میگردد تا گاز به محصول قابلمصرف تبدیل شود. در پالایشگاه گاز، ترکیبهایی که سبب پایین آوردن ارزش حرارتی گاز شده و مشکلاتی در انتقال و مصرف گاز به وجود میآورند، از گاز طبیعی تفکیک و سپس به خطوط انتقال تحویل داده میشود. درکلیترین حالت تجهیزات یک پالایشگاه به دو قسمت دور از ساحل یا دریایی و ساحلی تقسیم میشوند. بسته به موقعیت مکانی پالایشگاه ممکن است تمام تجهیزات مربوط به قسمت ساحلی باشند، بهعبارتدیگر خوراک ورودی از مخازن دریایی تأمین نگردد. قسمت دریایی از دو بخش سکوهای سر چاهی و خطوط لوله دریایی تشکیلشده است که به ترتیب برای استخراج و انتقال خوراک ورودی پالایشگاه گاز میباشند. قسمت مربوط به خشکی نیز از سه بخش اصلی: عملیاتی، تأسیسات جانبی و مخازن ذخیره تشکیل میشود. باوجودآنکه زیرمجموعههای کلی این سه بخش در تمام پالایشگاهها مشابه میباشند اما ممکن است بسته به وظیفهای که هر پالایشگاه بدان منظور طراحیشده برخی واحدهای آن متفاوت از سایر پالایشگاهها باشد. برای مثال در پالایشگاه چهارم پارس جنوبی واحد شیرین سازی گاز وجود ندارد زیرا در این پالایشگاه پس از تفکیک میعانات و تنظیم نقطه شبنم، گازترش توسط خط لوله جهت تزریق به حوزه نفتی آغاجاری منتقل میگردد و تنها شیرین سازی LPG در آن صورت میگیرد. درصورتیکه در سایر پالایشگاهها علاوه بر عملیات فوق، بهمنظور آمادهسازی گاز برای مصارف گوناگون (نظیر مصارف خانگی) عملیات شیرین سازی نیز انجام میگیرد. بنابراین ترتیب واحدها با توجه به مسائل طراحی تعیین میشود.
