سنجش غنای حسی فضاهای شهری: معرفی یک چارچوب تحلیلی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد طراحى شهرى، دانشکدۀ معمارى و شهرسازى، دانشگاه شهید بهشتى
doi
چکیده
تجربة انسان از محیط شهری از طریق کانالهای حسی متعدد بینایی، شنوایی، بویایی، چشایی، و لمسی، صورت میگیرد. وسعت و عمق تجارب حاصله تحت عنوان مفهوم کلی «غنای حسی» قابل بررسی است. با وجود این تاکنون به شهرها بیشتر از جنبة حس بینایی توجه شده و به سایر حواس توجه کافی نشده است و به این ترتیب تجربة غنای حسی در شهرها کم و ضعیف است. گرچه تجربة حس بینایی نیز، با وجود جلب توجه بیشتر نسبت به سایر حواس، همچنان در شهرها ضعفهای بسیاری دارد. برای حل این معضل در وهلة نخست باید بتوان محرکهای حسی گوناگون را در شهر ثبت کرد تا در گام بعدی به رفع کاستیهای مربوط به هرکدام از آنها پرداخت. به این ترتیب هدف از پژوهش پیش رو علاوه بر بیان اهمیت دریافتهای حسی متنوع در فضاهای شهری، معرفی روشی مناسب برای برداشت سطح کیفی غنای حسی در فضاها است. از این رو، پس از معرفی پیشینة مطالعات انجامشده در این زمینه و معرفی روشهایی که در سطح جهان برای برداشت و ثبت حواس در شهرها صورت گرفته است، به منظور کاربردی کردن آن در فضاهای شهری، خیابان گلشهر در شهر کرج نمونة موردی این پژوهش شد و پس از آن روش پیشنهادی محقق برای برداشت سطح کیفی غنای حسی تحت عنوان «روش ترکیبی حسسنجی محیطی» معرفی شده است.کاربرد این روش برای برداشت سطح کیفی غنای حسی در شهرهای ایران منجر به حساسیت هرچه بیشتر طراحان شهری نسبت به همة کیفیتهای حسی محیط میگردد و از این طریق، بعدی از منظر شهری، که اغلب نادیده گرفته میشود، بهبود خواهد یافت.