مقایسه روش بهینهشده استخراج DNA از کپکهای آسپرژیلوس، پنی سیلیوم و رایزوپوس در رب گوجهفرنگی
نویسندگان
1 استادیار صنایع غذایی.. گروه پژوهشی کیفیت و ایمنی مواد غذایی. پژوهشکده علوم و فناوری مواد غذایی جهاددانشگاهی مشهد
2 استادیار صنایع غذایی. دانشگاه فردوسی مشهد. دانشکده کشاورزی گروه علوم و صنایع غذایی
3 استاد صنایع غذایی. دانشگاه فردوسی مشهد. دانشکده کشاورزی گروه علوم و صنایع غذایی
4 استادیار صنایع غذایی. دانشگاه فردوسی مشهد. دانشکده کشاورزی گروه علوم و صنایع غذایی
5 استادیار بیوتکنولوژی. جهاددانشگاهی مشهد. گروه پژوهشی زیست فناوری قارچ های صنعتی جهاددانشگاهی مشهد
doi
چکیده
چکیده در این تحقیق از روش بهینهسازی شده استخراج DNA برای استخراج DNA آسپرژیلوس نایجر، پنیسیلیوم کریزوژنوم و رایزوپوس اوریزا از رب گوجهفرنگی استفاده شد. روش مذکور مطابق با روش معرفی شده السامرایی بود که تغییراتی در غلظت محلولهای بافر استخراج و بعضی مراحل آن داده شد تا روش بهینهسازی شود. اسپور کپکهای مورد نظر در مقادیر مختلف (101، 103، 105 CFU/gr) به رب گوجه فرنگی اضافه شد و پس از رشد و ایجاد میسیلوم کپک استخراج DNA انجام شد. DNA های استخراج شده از نقطه نظر کمیت و کیفیت DNA استخراج شده با استفاده از روش اسپکتروفتومتری با دستگاه نانودراپ مورد بررسی قرار گرفتند. همچنین با استفاده از الکتروفورز ژل DNA استخراج شده از لحاظ عدم مشاهده هاله و نبود آلودگی پروتئینی مورد بررسی قرار گرفتند. جهت بررسی وجود ممانعت کننده های PCR در نمونه های DNA استخراج شده عملیات PCR با استفاده از پرایمرهای پیشرونده و پسرونده طراحی شده انجام شد. نتایج نانودراپ و الکتروفورز ژل DNA و نتایج PCR موید این مطلب است که این روش برای استخراج DNA این کپک ها از رب گوجه فرنگی مناسب می-باشد.
