مدلسازی تاثیر سیستم حمل ونقل عمومی بر انتشار ویروس کرونا

نویسندگان

1 استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22034/tri.2025.320919.2994
چکیده

ظهور بیماری های واگیردار جدید عفونی به یک مشکل جدی جهانی تبدیل شده است و شبکه های حمل و نقل عمومی عامل مهمی در زمینه گسترش سریع اینگونه بیماری ها می باشند. در این مقاله، مدلسازی انتشار ویروس کووید-19 COVID-19)) با بکارگیری مدل ریاضی دینامیکی شناحته شده با نام SIR برای افراد مستعد به آلودگی (Susceptible)، آلوده (Infected) و بهبود یافته (Recovered)، با استفاده از نرم افزار MATLAB انجام پذیرفته است. این مطالعه با استفاده از آمار دقیق موارد مبتلایان و مرگ و میر ناشی از ویروس کرونا در ایران در بازه های زمانی مشخص، به تاثیرسیستم های حمل و نقل ریلی، هوایی و جاده ای بر انتشار ویروس کرونا از مبداء شهر تهران به مقصد شهرهای مشهد و شیراز پرداخته است. براساس نتایج این مطالعه، میانگین نرخ شیوع ویروس کرونا در ماه های فروردین و اردیبهشت سال های 1399 و 1400، برای سیستم های حمل و نقل ریلی، هوایی و جاده ای به ترتیب از مبداء تهران به مقصد مشهد برابر با 10/2، 11/2 و 16/2 و برای مبداء تهران به مقصد شیراز برابر با 09/2، 10/2 و 12/2می باشد. با توجه به آمار مبتلایان و مرگ و میر مسافران تهران به مشهد و تهران به شیراز و همچنین نرخ شیوع محاسبه شده، نتایج حاکی از ایمن تر بودن سفرها ازنظر شیوع ویروس کووید- 19 با سیستم حمل و نقل ریلی نسبت به حمل و نقل هوایی و جاده ای و همچنین حمل و نقل هوایی نسبت به حمل و نقل جاده ای می باشد.